IV SAB/Wa 40/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Anna Szymańska po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. S. i R. S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie nierozpoznania odwołania postanawia: umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. Skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie nierozpoznania odwołania wniósł w imieniu skarżących pełnomocnik F. D. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania sądowego lub o oddalenie skargi wyjaśniając, iż odwołanie od decyzji Prezydenta [...] W. z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] zostało rozpoznane przez Kolegium w dniu [...] marca 2008 r. pod sygn. akt [...] poprzez wydanie stosownego orzeczenia w sprawie, w związku z czym organ nie pozostaje już w tej sprawie w bezczynności. Pismem z dnia 21 marca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał pełnomocnika skarżących – adwokata F. D. - do nadesłanie oświadczenia, czy w związku z wydaniem przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzji z dnia [...] marca 2008 r. podtrzymuje skargę na bezczynność organu, czy skargę cofa oraz do wykazania, czy w terminie do wniesienia skargi uiścił wpis sądowy. W odpowiedzi na powyższe wezwanie Sądu pełnomocnik skarżących oświadczył, iż cofa skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jest ono niedopuszczalne tylko wtedy, gdy zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. W okolicznościach niniejszej sprawy Sąd nie stwierdził, ażeby zachodziły przesłanki uzasadniające niedopuszczalność cofnięcia skargi. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a.