IV SAB/Wa 402/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 28 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. M. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania odwołania postanawia: odrzucić skargę. Wójt Gminy [...] decyzją z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] umorzył w całości postępowanie w sprawie ustalenia przebiegu rowu (działka nr ewidencyjny [...] w obrębie [...]) i jego odtworzenia w granicach działki nr ewidencyjny [...]. Postępowanie w wyżej wymienionej sprawie zostało wszczęte na wniosek H. M. (dalej skarżąca). Skarżąca od powyższej decyzji wniosła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] odwołanie. Następnie pismem z dnia 27 września 2016 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji Wójta Gminy [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, ponadto wyjaśnił, iż decyzją z dnia [...] listopada 2016 r. uchylił zaskarżoną decyzję i umorzył postępowanie w pierwszej instancji. Zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z dnia 30 listopada 2016 r. organ został wezwany do udzielenia informacji, czy skarżąca przed wniesieniem skargi na bezczynność wezwała SKO do usunięcia naruszenia prawa. Ponadto zarządzeniem z tego samego dnia skarżąca została wezwana do wykazania, że przed wniesieniem skargi wezwała organ administracji do usunięcia naruszenia prawa. Skarżąca w piśmie z dnia 2 grudnia 2016 r. wniosła o wyłączenie sędziego WSA Teresy Zyglewskiej, sędziego WSA Pawła Grońskiego, sędziego WSA Piotra Korzeniowskiego od rozpoznania niniejszej sprawy. W grudniu 2016 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] poinformowało, iż skarżąca przed wniesieniem skargi na bezczynność nie wyzwała do usunięcia naruszenia prawa. Postanowieniem z dnia 3 stycznia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek skarżącej o wyłączenie sędziów. Skarżąca w piśmie z 9 stycznia 2017 r. wskazała, iż nie była pouczona o trybie o którym mowa w art. 37 § 1 K.p.a., ponadto w piśmie z dnia 17 stycznia 2017 r. zawarła kolejny wniosek o wyłączenie sędziego T. Zyglewskiej. Pismem z dnia 15 lutego 2017 r. skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie z dnia 3 stycznia 2017 r. wraz z wnioskiem o wyłączenie sędziego T. Zyglewskiej oraz wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 10 marca 2017 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 9 czerwca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek skarżącej z dnia 15 lutego 2017 r. o wyłączenie sędziego Teresy Zyglewskiej. Postanowieniem z dnia 20 lipca 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na postanowienie z dnia 3 stycznia 2017 r. oddalające wniosek o wyłączenie sędziego WSA Teresy Zyglewskiej, sędziego WSA Pawła Grońskiego, sędziego WSA Piotra Korzeniowskiego od rozpoznania sprawy. Postanowieniem z dnia 11 sierpnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił ponowny wniosek, zawarty w piśmie z dnia 17 stycznia 2017 r., o wyłączenie sędziego WSA Teresy Zyglewskiej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na mocy art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935) w niniejszej sprawie będzie miał zastosowanie art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej "P.p.s.a.") w brzmieniu obowiązującym przed 1 czerwca 2017 r. Zgodnie z wspomnianym artykułem skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na niezałatwienie sprawy w terminie lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji, o wyczerpaniu środków zaskarżenia można mówić w sytuacji, gdy skarżący przed wniesieniem skargi skorzysta ze środka przewidzianego w art. 37 K.p.a. W niniejszej sprawie, zgodnie z brzmieniem art. 37 K.p.a. w wersji obowiązującej przed 1 czerwca 2017 r., na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a., w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 K.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania, stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Wobec powyższego, warunkiem niezbędnym wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] było skierowanie do organu przez skarżącą wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Zarówno z akt sądowych (informacja organu z dnia 28 grudnia 2016 r., pismo skarżącej z dnia 9 stycznia 2017 r.), jak również z akt administracyjnych nie wynika, aby skarżąca przed złożeniem skargi wzywała Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] do usunięcia naruszenia prawa. Wobec powyższego skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Sąd, mając na względzie powyższe ustalenia, na podstawie 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. w związku z art. 52 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.