IV SAB/Wa 404/16

Dnia 15 listopada 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Krzycki, po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2017 roku na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi W. K. na bezczynność Burmistrza Miasta [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku postanawia: odrzucić skargę. W. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Burmistrza Miasta [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] czerwca 2016 r. o zawieszenie postępowania rozgraniczeniowego. Zarządzeniem z dnia 5 października 2017 r. (k. 50 w zw. z k. 5) skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od sądowego do skargi w kwocie 100 zł, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia z dnia 5 października 2017 r. został doręczony skarżącemu w dniu 2 listopada 2017 r. (potwierdzenie odbioru k. 53). Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął w dniu 9 listopada 2017 r. Pomimo upływu zakreślonego terminu skarżący nie uiścił wpisu sądowego do skargi. W dniu 3 listopada 2017 r. skarżący złożył pismo procesowe, w którym oświadczył, iż cofa skargę w przedmiotowej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017, poz. 1369 ze zm.), dalej również "p.p.s.a." od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Art. 233 p.p.s.a. stanowi, że Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wysokość oraz szczegółowe zasady pobierania wpisu. W rozporządzeniu należy uwzględnić, że wpis nie może być niższy niż sto złotych, wpis stosunkowy nie może być wyższy niż 4% wartości przedmiotu zaskarżenia i nie może przekraczać stu tysięcy złotych, a wpis stały wyższy niż dziesięć tysięcy złotych, oraz że wpis stały powinien być zróżnicowany w zależności od rodzaju i charakteru sprawy. W myśl § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2003, Nr 221, poz. 2193 z późn. zm.) wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach skarg na bezczynność organów administracji publicznej – 100 zł. Wobec tego, że wraz z wniesieniem skargi skarżący nie uiścił należnego wpisu sądowego, Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z dnia 5 października 2017 r., wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia z dnia 5 października 2017 r. został doręczony skarżącemu w dniu 2 listopada 2017 r., zaś zakreślony termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi upłynął w dniu 9 listopada 2017 r. Pomimo upływu zakreślonego terminu skarżący nie uiścił wpisu sądowego od skargi, co zostało potwierdzone na podstawie dokumentów księgowych Sądu. Zgodnie z art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku nie uiszczenia wpisu od skargi przewodniczący wzywa skarżącego do jego uiszczenia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu, skarga podlega odrzuceniu przez sąd. W tym miejscu należy wskazać, że cofnięcie skargi może skutkować umorzeniem postępowania sądowoadministracyjnego w sytuacji, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu, w szczególności gdy został uiszczony należny wpis od skargi (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 10 czerwca 1987r. sygn. akt SA/Gd 537/87, OSP 1990, z.4, poz. 207 oraz z dnia 3 stycznia 2008r., sygn. akt I OSK 1829/07, orzeczenie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresemhttp://orzeczenia.nsa.gov.pl). W świetle powyższego Sąd stwierdził, że skarżący nie uiścił wpisu od skargi i na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.