IV SAB/Wa 406/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Balicka po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia Z. B. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 19 kwietnia 2017 r. w sprawie ze skargi Z. B. na bezczynność Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego w przedmiocie przekazania skargi postanawia odrzucić zażalenie. Postanowieniem z 19 kwietnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił sprzeciw Z. B. od postanowienia referendarza sądowego z 9 marca 2017 r. odmawiającego przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi Z. B. na bezczynność Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego w przedmiocie przekazania skargi. Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu 4 maja 2017 r. (k. 66 akt sądowych) wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia zażalenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia. W piśmie z 12 maja 2017 r. złożonym w urzędzie pocztowym 13 maja 2017 r. skarżący wniósł zażalenie od powyższego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 1 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie i wnosi się je w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia. W przypadku wniesienia zażalenia po terminie, sąd odrzuca postanowieniem zażalenie, stosownie do art. 178 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Odrzucenie zażalenia następuje na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do treści art. 227 § 1 p.p.s.a. zażalenie przysługuje na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy. Zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 listopada 2009 r. I GPS 1/09 (orzeczenie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych http://orzeczenia.nsa.gov.pl) przepis art. 227 § 1 p.p.s.a. jest na tyle pojemny, że obejmuje swą hipotezą postanowienia i zarządzenia podejmowane w ramach materii dotyczącej kosztów sądowych, a więc także dotyczy dopuszczalności zażalenia na postanowienie sądu w przedmiocie odrzucenia sprzeciwu od postanowienia referendarza. Z akt niniejszej sprawy wynika, że postanowienie Sądu z 19 kwietnia 2017 r. odrzucające sprzeciw skarżącego od postanowienia referendarza sądowego zostało doręczone skarżącemu 4 maja 2017 r. Tym samym termin do wniesienia zażalenia upływał 11 maja 2017 r. Tymczasem skarżący wniósł zażalenie dopiero 13 maja 2017 r. za pośrednictwem polskiej placówki pocztowej (przesyłka zwykła). W świetle powyższego Sąd stwierdził, że zażalenie od postanowienia z 19 kwietnia 2017 r. zostało złożone z przekroczeniem siedmiodniowego terminu i dlatego, jako spóźnione podlega odrzuceniu. Z tych względów, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.