IV SAB/Wa 406/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Wykowski po rozpoznaniu 13 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym skargi J. C. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie wydania orzeczenia w sprawie zobowiązania do odtworzenia rowu melioracyjnego postanawia odrzucić skargę Skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] kwietnia 2018 r. W skardze zawarto także skargę na bezczynność tego organu oraz organu I instancji – Wójta Gminy [...]. Po wezwaniu do sprecyzowania skargi, Skarżący potwierdził, że jego intencją było również wniesienie skargi na bezczynność oraz przewlekłe postępowanie obu organów w sprawie naruszenia stosunków wodnych na należących do niego działkach. W wyniku powyższego pisma zarejestrowane zostały trzy osobne skargi na bezczynność oraz przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy [...] oraz bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Zarządzeniem z 11 stycznia 2019 r. wezwano Skarżącego do wskazania, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, czy przed wniesieniem skargi, skarżąca złożyła w trybie art. 37 k.p.a. lub ponaglenie na niezałatwienie sprawy w terminie. Pismem z 12 lutego Skarżący przedstawił pisma przesyłane w toku postępowania administracyjnego, dotyczące jego zdaniem bezczynności organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu, skarga nie jest dopuszczalna. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. 2018 r., poz. 1302), zwanej dalej p.p.s.a., skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W niniejszej sprawie, wobec zarzutu bezczynności Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w prowadzeniu postępowania, skarżącemu przysługiwały środki przewidziane w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2018 poz. 2096 ze zm.; dalej: k.p.a.) tj. zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu, wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Natomiast po wejściu w życie 1 czerwca 2017 ustawy z 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 poz. 935 z 12 maja 2017 r.), zgodnie z nowym brzmieniem art. 37 § 1 k.p.a. Skarżącemu przysługiwał środek w postaci ponaglenia. Wskazane wyżej środki prawne stanowią środki zaskarżenia, w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a., a więc dopiero po ich wyczerpaniu Skarżący mógł skutecznie wnieść skargę do sądu administracyjnego. Tymczasem z akt niniejszej sprawy, a także z oświadczeń Skarżącego wynika, że nie wniósł on ponaglenia ani nie skorzystał z innego przewidzianego prawem środka przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Przedstawione przez niego pisma dotyczą braku udzielania mu informacji co do toczącego się postępowania. Jednakże na tamtym etapie postępowania skutecznym środkiem poprzedzającym wniesienie skargi na bezczynność organu było wniesienia zażalenia, a od 1 czerwca 2017 r. ponaglenia do SKO w [...], jako organu nadrzędnego, czego Skarżący nie uczynił. W tym miejscu Sąd informuje, że podniesione przez Skarżącego zarzuty co do sposobu prowadzenia postępowania przez organy obu instancji zostaną rozpoznane w ramach złożonej przez niego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] kwietnia 2018 r., zarejestrowanej pod sygnaturą akt IV SA/Wa 1841/18, o terminie rozpoznania której zostanie poinformowany wyznaczony w tamtej sprawie pełnomocnik z urzędu. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd działając w oparciu o przepisy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. postanowił jak w pkt 1 sentencji.