IV SAB/Wa 43/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska – Litwiniec po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia Stowarzyszenia [...] na postanowienie Sądu z dnia 16 maja 2016 r. odrzucającego sprzeciw na postanowienie Referendarza sądowego z dnia 15 lipca 2015 r. w sprawie ze skargi Stowarzyszenia [...] na przewlekłość Ministra Pracy i Polityki Społecznej w przedmiocie rozpatrzenia wniosku postanawia: odrzucić zażalenie Postanowieniem z dnia 16 maja 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił sprzeciw Stowarzyszenia [...] na postanowienie Referendarza sądowego z dnia 15 lipca 2015 r. w sprawie ze skargi Stowarzyszenia [...] na przewlekłość Ministra Pracy i Polityki Społecznej w przedmiocie rozpatrzenia wniosku W ustawowo określonym terminie Stowarzyszenie [...] wniosła zażalenie na to postanowienie. W piśmie z dnia 1 sierpnia 2016 r. wezwano Skarżącego do uzupełnienia braku formalnego zażalenia, w termie 7 dni, pod rygorem jego odrzucenia, poprzez nadesłanie pełnomocnictwa dla E. M. do reprezentowania Stowarzyszenia – lub nadesłania podpisanego zażalenia zgodnie z zasadą reprezentacji określoną w Statucie. Wyjaśniono również, że przepisy prawa nie przewidują możliwości udzielenia członkowi zarządu pełnomocnictwa innemu członkowi zarządu do wykonywania czynności, które wchodzą w zakres sprawowania funkcji członka zarządu. Tymczasem pod zażaleniem z dnia 17 czerwca 2016 r. podpisała się członek zarządu E. M. w imieniu własnym oraz - z upoważnienia - jako skarbnik i wiceprezes. Wezwanie to doręczono Skarżącemu w dniu 17 sierpnia 2016 r. W piśmie z dnia 18 sierpnia 2016 r. skarżące Stowarzyszenie wskazało, że utrwalającą się linią orzeczniczą SN jest uchwała z 23 sierpnia 2006 r. sygn.. III CZP 68/06 tworząca korzystny z punkt widzenia praktyki sposób na uniknięcie negatywnych konsekwencji związanych z niemożliwością uzyskania kontrasygnaty drugiego członka zarządu w terminach zawitych jest uzyskanie pełnomocnictw spółki dla jednego członka zarządu w sytuacji istnienia reprezentacji łącznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.), każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Stosownie z kolei do art. 49 § 1 P.p.s.a, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jak wynika z art. 28 § 1 P.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Z akt niniejszej sprawy wynika, że pod zażaleniem na postanowienie Sądu z dnia 16 maja 2016 r. widnieją 3 podpisy - wszystkie E. M. Podpisała ona to zażalenie działając jako prezes Stowarzyszenia, a także z upoważniania A. C. - skarbnika i J. T. - wiceprezesa. Do zażalenia dołączono pełnomocnictwa z 9 marca 2016 r. do reprezentowania A. C. i J. T. - jako członków zarządu przez E. M. przed NSA i WSA w Warszawie – do 31 grudnia 2016 r. Zauważyć należy, że zgodnie ze statutem Stowarzyszenia do zakresu działania zarządu należy m.in. reprezentowanie Stowarzyszenia na zewnątrz i działanie w jego imieniu (§ 21 pkt 14). Do składania oświadczeń woli we wszelkich sprawach, w tym zaciągania zobowiązań majątkowych, zawierania umów i udzielania pełnomocnictw w imieniu Stowarzyszenia uprawnionych jest trzech członków zarządu działających łącznie, w tym prezes lub wiceprezes (§ 34). Taki też sposób reprezentacji Stowarzyszenia jest ujawnionym w Krajowym Rejestrze Sądowym. W ocenie Sądu przedłożone pełnomocnictwa nie obejmowały czynności do działania w imieniu skarżącego Stowarzyszenia, ale jedynie do działania w imieniu A. C., i J. T. jako osób fizycznych. Wynika z nich, że członek zarządu upoważnia członka zarządu do reprezentowania go przed sądem. Wobec powyższego E. M. była uprawniono do reprezentacji A. C. i J. T. jako członków zarządu, a nie do reprezentacji Stowarzyszenia [...] z siedzibą w K.. Odnosząc się do argumentu, że zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego można udzielać pełnomocnictwa do dokonania czynności prawnej osobie, która pełni funkcję Prezesa Zarządu, Sąd podtrzymuje swoje wcześniejsze stanowisko wyrażone choćby w postanowieniu z dnia 16 maja 2016 r. Na tle orzecznictwa Sądu Najwyższego faktem jest, że członek zarządu spółki z o.o. uprawniony do jej reprezentowania łącznie z drugim członkiem zarządu może być ustanowiony pełnomocnikiem do poszczególnych czynności, to jednak w tym względzie podkreślić należy, że istota rzeczy wyraża się w tym, że kompetencja pełnomocnika wynika z aktu umocowania, a więc z czynności prawnej dokonanej przez organ osoby prawnej, co stanowi warunek konieczny skuteczności tego rodzaju pełnomocnictwa (por. uchwała Sądu Najwyższego z 23 sierpnia 2006 r., sygn. akt III CZP 68/06). Tylko bowiem właściwie reprezentowana spółka może udzielić pełnomocnictwa do dokonania czynności prawnej osobie, która pełni funkcję prezesa zarządu (por. wyrok Sądu Najwyższego z 4 lutego 2010 r., sygn. akt IV CSK 416/09). Należy zatem wyjaśnić, że w niniejszej sprawie możliwe jest upoważnienie E. M. – jako prezesa Stowarzyszenia do działania jednoosobowo w jego imieniu, lecz musi to wynikać ze stosownych pełnomocnictw. To zarząd musi ją upoważnić do działania w imieniu Stowarzyszenia. Natomiast w niniejszej sprawie Skarżąca przedkłada pełnomocnictwa, z których wynika, że członek zarządu upoważnia innego członka zarządu do występowania przed sądem. W ocenie Sądu brak jest podstaw do uznania za prawidłowe i czyniące zadość wezwaniu Sądu, nadesłanie dokumentu, w którym członek zarządu udziela pełnomocnictwa innemu członkowi zarządu do wykonywania czynności, które wchodzą w zakres sprawowania funkcji członka zarządu (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 4 lutego 2013 r., sygn. I ACa 54/13). Wobec tego twierdzić należy, że Skarżący nie uzupełnił braków formalnych zażalenia. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.