IV SAB/Wa 43/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Szymańska po rozpoznaniu w dniu 5 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. B. o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od postanowienia starszego referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 lipca 2017 r. w sprawie ze skargi Z. B. na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie wydania orzeczenia postanawia odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu. Postanowieniem z dnia 12 lipca 2017 r. starszy referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy Z.B. (skarżącemu) w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów oraz ustanowienie adwokata. Odpis powyższego postanowienia został doręczony skarżącemu w dniu 18 lipca 2017 r. Pismem złożonym w dniu 8 sierpnia 2017 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) skarżący wniósł sprzeciw od postanowienia z dnia 12 lipca 2017 r. oraz złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu. Uzasadniając wniosek oświadczył, że uchybił terminowi z powodu pobytu w szpitalu i związanych z tym okoliczności, "jak i przysługującego 90 dni zwolnienia lekarskiego". Do pisma dołączył kserokopię zaświadczenia z dnia 27 lipca 2017 r., z którego wynika, że w dniach 24 lipca – 27 lipca 2017 r. przebywał w szpitalu w T.. W związku z powyższym skarżący został wezwany do przedłożenia zwolnienia lekarskiego, na które powoływał się we wniosku o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu. Przy piśmie z dnia 12 października 2017 r. skarżący nadesłał kolejne zaświadczenia, że został przyjęty na leczenie szpitalne dnia 18 sierpnia 2017 r. i przebywał w szpitalu do dnia 24 sierpnia 2017 r. Odnosząc się do wezwania o przedłożenie zwolnienia lekarskiego skarżący oświadczył, że we wniosku podniósł o przysługujących mu 90 dniach zwolnienia lekarskiego, związanego z pobytem w szpitalu w lipcu 2017 r. W związku z tym, to Sąd z urzędu powinien powołać "biegłego medyka" celem sporządzenia opinii w tym zakresie w oparciu o dokumentację medyczną szpitala. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 86 § 1 i art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej ppsa, Sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona bez swojej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. We wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W myśl art. 87 § 1 ww. ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W niniejszej sprawie należy przede wszystkim zbadać, czy skarżący zachował siedmiodniowy termin, o którym mowa wyżej. W tym celu należy ustalić, co było przyczyną uchybienia terminu i kiedy przyczyna ta ustała. Jako przyczynę uchybienia terminu skarżący wskazał pobyt w szpitalu oraz "przysługujące 90 dni zwolnienia lekarskiego". Należy stwierdzić, że zaskarżone postanowienie z dnia 12 lipca 2017 r. skarżący odebrał w dniu 18 lipca 2017 r. zatem termin do złożenia sprzeciwu upłynął w dniu 25 lipca 2017 r. Za bezsporny Sąd uznał fakt, że w dniach 24 lipca 2017 r. – 27 lipca 2017 r. skarżący przebywał w szpitalu w T., co wynika z zaświadczenia złożonego wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu. W ocenie Sądu z powyższego wynika także, że w dniu 27 lipca 2017 r. ustała przyczyna uchybienia terminu. Zatem siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, upłynął w dniu 3 sierpnia 2017 r. Tymczasem wniosek o przywrócenie terminu wraz ze sprzeciwem został złożony w dniu 8 sierpnia 2017 r. Skarżący co prawda powołał się na 90-dniowe zwolnienie lekarskie, jednak mimo wezwania, nie złożył dokumentu uprawdopodabniającego, że do dnia 3 sierpnia 2017 r. zmagał się z chorobą która uniemożliwiła mu złożenie ww. wniosku o przywrócenie terminu. Za taki dokument nie może być bowiem uznane zaświadczenie, z którego wynika, że skarżący został przyjęty na leczenie szpitalne w dniach od 18 sierpnia 2017 r do dnia 24 sierpnia 2017 r., bowiem nie dotyczy badanego okresu, jak również nie wynika z niego że skarżący pomiędzy wizytami w szpitalu (w dniach 24 lipca – 27 lipca 2017 r. i 18 – 24 sierpnia 2017 r.) nie był w stanie składać pism do Sądu. Przeciwnie, w dniu 8 sierpnia 2017 r. skarżący nadał w urzędzie pocztowym pismo zawierające sprzeciw oraz wniosek o przywrócenie terminu. W tej sytuacji, Sąd uznał, że skoro przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 27 lipca 2017 r. (opuszczenie szpitala), to złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu w dniu 8 sierpnia 2017 r. nastąpiło z przekroczeniem terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 ppsa. Wobec powyższego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu jako spóźniony podlegał odrzuceniu na podstawie art. 88 ppsa.