IV SAB/Wa 44/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Zielińska – Baran po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. R. na bezczynność Kancelarii Senatu w przedmiocie podjęcia inicjatywy ustawodawczej postanawia: odrzucić skargę W piśmie z dnia 23 września 2012 r. K. R. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Marszałka Senatu RP polegającą na niepodjęciu inicjatywy ustawodawczej mającej na celu wprowadzenie uregulowań dyscyplinujących niekompetentnych pracowników Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego Rolników. W odpowiedzi na skargę Kancelaria Senatu wniosła o jej oddalenie. Ponadto Kancelaria Senatu wniosła za uznanie ją za właściwą do występowania w niniejszej sprawie jako urząd podległy Marszałkowi Senatu. W piśmie z dnia 10 maja 2013 r. Sąd wezwał skarżącą do wyjaśnienia, czy jej skarga dotyczy bezczynności Marszałka Senatu czy Kancelarii Senatu. Jednocześnie Sąd pouczył skarżącą, że w razie braku odpowiedzi w terminie 7 dni, przyjmie, iż skarga dotyczy bezczynności Kancelarii Senatu. Wezwanie to doręczono skarżącej w dniu 21 maja 2013 r., jednak pozostało bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Na wstępie należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst. jedn. Dz.U. z 2012 poz. 270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Art. 3 § 2 tej ustawy stanowi, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1- 4a. Treść skargi K. R. wskazuje, że nie dotyczy ona spraw wyszczególnionych w powołanym wyżej przepisie. Przedmiotem skargi jest bowiem bezczynność Kancelarii Senatu polegająca na niepodjęciu inicjatywy ustawodawczej. Analiza powołanego wyżej przepisu prowadzi do wniosku, że czynności podejmowane w trakcie procesu legislacyjnego czy też brak stosownych czynności w tym przedmiocie nie można zrównać z czynnościami i aktami podejmowanymi w postępowaniu administracyjnym. Postępowanie legislacyjne nie mieści się także w ramach regulowanych przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego, brak również przepisów szczególnych, które umożliwiałyby skutecznie wniesienie skargi na czynności czy bezczynność w tym zakresie do sądu administracyjnego, wobec tego skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Z tego względu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji.