IV SAB/Wa 442/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. M. na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie odpowiedzi na pismo postanawia odrzucić skargę. K. M. w piśmie z dnia 15 września 2015 r. zaskarżył bezczynność Ministra Sprawiedliwości w zakresie odpowiedzi na pismo z dnia [...] maja 2015 r. Skarżący zażądał potraktowania zgodnie z prawem braku odpowiedzi Ministra na rzeczone pismo. W piśmie tym, oznaczonym jako prośba o wniesienie kasacji, skarżący opisał szczegółowo okoliczności zdarzenia, które miało miejsce na skrzyżowaniu w mieście M., wywiódł, że został bezzasadnie oskarżony i zakwestionował wydane wobec niego w związku z tym zdarzeniem wyroki sądów karnych. Organ administracji wniósł o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. W myśl art. 3 § 3 ppsa, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Stosownie do treści art. 521 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555 ze zm.) Minister Sprawiedliwości, Prokurator Generalny, a także Rzecznik Praw Obywatelskich może wnieść kasację od każdego prawomocnego orzeczenia sądu kończącego postępowanie. Realizacja uprawnienia Ministra Sprawiedliwości do wniesienia kasacji od prawomocnego orzeczenia sądu nie następuje w żadnej z prawnych form działania określnych w art. 3 § 2 ppsa. Dlatego sąd administracyjny nie ma podstawy prawnej do zobowiązania Ministra do skorzystania z tej kompetencji. W konsekwencji osoba zainteresowana wniesieniem kasacji przez Ministra nie ma legitymacji do dochodzenia w postępowaniu przed sądem administracyjnym, aby ten orzekł w przedmiocie bezczynności w tym zakresie. Ani przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, ani przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi nie mają zastosowania, czy to w postępowaniu karnym, czy to w postępowaniu w sprawach o wykroczenia. Dlatego nie jest objęta kognicją sądu administracyjnego ewentualna bierność organu administracji w przedmiocie podjęcia czynności dotyczących któregokolwiek z tych postępowań. Kognicja sądu administracyjnego w zakresie objęty przedmiotową skargą nie wynika również z przepisów szczególnych. W związku z powyższym skargę K. M. należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.