IV SAB/Wa 468/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Anna Sidorowska-Ciesielska po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. M. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie podjęcia działań w związku z naruszeniem prawa postanawia: odrzucić skargę S. M. (dalej: skarżący) pismem z 17 września 2018 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie podjęcia działań w związku z naruszeniem prawa przez sąsiada skarżącego. Skarżący wskazał, że składa skargę na podstawie art. 227 K.p.a. na bezczynność Wójta Gminy [...] w zakresie udzielenia odpowiedzi na pismo skarżącego z dnia 13 lipca 2018 r., które dotyczyło problemów skarżącego i jego rodziny w zakresie uciążliwej działalności gospodarczej sąsiada, który łamie Regulamin czystości i porządku na terenie Gminy [...]. Organ wniósł o odrzucenie skargi, podnosząc że skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia (nie wniósł ponaglenia). Ponadto Wójt podniósł, że wystąpił do właściwej jednostki policji w sprawie możliwości popełnienia wykroczenia określonego w art. 10 ust. 2 i 2a ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia. Właściwość sądów administracyjnych wyznacza przepis art. 184 Konstytucji RP, który stanowi, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w zakresie określonym w ustawie. Już z tego przepisu wynika, że to ustawa określa zakres kontroli działalności administracji publicznej sprawowanej przez sądy administracyjne. Właściwość sądu administracyjnego obejmuje rozpatrywanie skarg na określone prawne formy działania administracji publicznej [art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018 r., poz. 1302), dalej P.p.s.a.]. Przedmiotem zaskarżenia w tej sprawie jest bezczynność Wójta Gminy [...] w zakresie udzielenia odpowiedzi na pismo skarżącego z dnia 13 lipca 2018 r., które dotyczyło problemów skarżącego i jego rodziny w zakresie uciążliwej działalności gospodarczej sąsiada, który zdaniem skarżącego łamie Regulamin czystości i porządku na terenie Gminy [...]. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organu administracji. Sąd administracyjny może, stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a., rozpoznawać skargi na bezczynność organu administracji tylko w przypadkach określonych w punktach 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a, a stosownie do art. 3 § 2 pkt 9 P.p.s.a. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sąd administracyjny nie jest natomiast właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych w rozumieniu art. 227 K.p.a., a więc skarg związanych z krytyką należytego wykonywania zadań przez właściwie organy albo ich pracowników, ani także do oceny prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII K.p.a. Jak wynika z treści skargi oraz pism składanych przez skarżącego w istocie skarga na bezczynność organu dotyczy niezgodnego z żądaniem skarżącego załatwienia pisma skarżącego z dnia 13 lipca 2018 r., które dotyczyło problemów skarżącego i jego rodziny w zakresie uciążliwej działalności gospodarczej sąsiada, który zdaniem skarżącego narusza Regulamin czystości i porządku na terenie Gminy [...]. W odpowiedzi na to pismo Wójt Gminy [...] wystąpił do właściwej jednostki policji w sprawie możliwości popełnienia wykroczenia określonego w art. 10 ust. 2 i 2a ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, o czym poinformował skarżącego przesyłając mu do wiadomości pismo, które było adresowane do jednostki policji (co potwierdził skarżący w skardze). Mając na uwadze treść żądania skarżącego jego skarga na bezczynność w istocie stanowi skargę przewidzianą w art. 227 K.p.a. (Dział VIII K.p.a.) Skarga ta jest odformalizowanym środkiem obrony i ochrony różnych interesów jednostki, których naruszenie nie daje podstawy do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego. Z tego względu skargi takie są załatwiane w samodzielnym jednoinstancyjnym postępowaniu uproszczonym, kończącym się czynnością materialno-techniczną zawiadomienia skarżącego o sposobie załatwienia sprawy będącej przedmiotem skargi. Sąd administracyjny nie jest właściwym do rozpoznawania skarg powszechnych w rozumieniu Działu VIII K.p.a. na bezczynność Wójta, dlatego skarga taka podlega odrzuceniu. Organem właściwym do rozpoznania skargi dotyczącej zadań lub działalności wójta (burmistrza lub prezydenta miasta), o której mowa w art. 227 K.p.a. jest rada gminy stosownie do art. 229 K.p.a. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.