IV SAB/Wa 48/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Łukasz Krzycki po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia Z. na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie wydania rozstrzygnięcia postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowe; II. zasądzić od Ministra Infrastruktury na rzecz skarżącego Stowarzyszenia Z. kwotę 340 zł (słownie: trzysta czterdzieści złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Dnia 4 marca 2011 r. (data prezentaty) adw. K. M. wniosła w imieniu Stowarzyszenia Z., zwanego dalej "Stowarzyszeniem" skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie wydania decyzji w sprawie o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Ministra Transportu i Budownictwa z dnia [...] kwietnia 2006 r. o ustaleniu lokalizacji autostrady [...] na odcinku [...] przebiegającym przez województwo [...] od węzła P. do węzła K. oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych. W odpowiedzi organ wskazał, iż wydał akt w odniesieniu do którego pozostawał w bezczynności, a mianowicie decyzją z dnia [...] marca 2011 r. Nr [...] odmówił uchylenia decyzji Ministra Transportu i Budownictwa z dnia [...] kwietnia 2006 r. W związku z powyższym, wniósł o umorzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a ppsa, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności. Zatem nakazanie wydania decyzji administracyjnej możliwe jest, gdy organ nie rozstrzygnął toczącej się przed nim sprawy. Celem skargi na bezczynność jest bowiem ostatecznie wydanie żądanego aktu, którego organ nie wydał pomimo istnienia prawnego obowiązku w tym zakresie. Z przytoczonego przepisu wynika więc, że ewentualne zobowiązanie organu do wydania decyzji nie jest możliwe, gdy organ decyzję taką wydał, choćby nawet naruszył przy tym terminy określone w przepisach ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 tj. ze zm.), zwanej dalej "kpa", przewidziane dla załatwiania spraw. Jak wynika z akt sprawy, organ po wniesieniu przez Stowarzyszenie skargi, wydał decyzję o odmowie uchylenia decyzji Ministra Transportu i Budownictwa z dnia [...] kwietnia 2006 r., zatem przestał być w bezczynności. W tym stanie rzeczy rozpoznanie skargi stało się bezprzedmiotowe, albowiem w dacie wydania decyzji z dnia [...] marca 2011 r. ustała bezczynność organu, gdyż wniosek Stowarzyszenia o wydanie decyzji został rozpoznany. W takim wypadku postępowanie sądowe w sprawie ze skargi na bezczynność organu winno ulec umorzeniu jako bezprzedmiotowe (vide uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08, Lex Nr 463487). W ocenie Sądu, skoro w dniu wniesienia skargi organ pozostawał w bezczynności, a następnie w związku ze złożeniem skargi na bezczynność wydał wymagane rozstrzygnięcie, to tym samym uwzględnił skargę na bezczynność w trybie art. 54 § 3 ppsa. Przepis ten stanowi, że organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ppsa orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia. Orzekając w pkt II sentencji postanowienia Sąd miał na względzie, iż zgodnie z art. 201 § 1 ppsa w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 ppsa skarżącemu należy się od organu administracji publicznej, który w ramach autokontroli uwzględnił skargę, zwrot kosztów postępowania. Na podstawie tego przepisu w zw. z art. 205 § 2 powołanej ustawy zasądzono na rzecz Stowarzyszenia koszty postępowania, na które składają się: wpis od skargi - 100 zł oraz wynagrodzenie dla adwokata reprezentującego skarżącego – 240 zł. Wysokość tego wynagrodzenia ustalono zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1348 ze zm.).