IV SAB/Wa 49/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Stopczyński, Sędziowie asesor WSA Danuta Szydłowska (spr.), asesor WSA Agnieszka Wójcik, Protokolant Marcin Lesner, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 30 maja 2006 sprawy ze skargi M. M. na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie wydania decyzji dotyczącej przejęcia gospodarstwa rolnego na własność Skarbu Państwa. 1. Zobowiązuje Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi do podjęcia rozstrzygnięcia w terminie jednego miesiąca od dnia otrzymania akt sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem; 2. zasądza od Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na rzecz skarżącego M. M. kwotę 1385 (jeden tysiąc trzysta osiemdziesiąt pięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. M. M., zwany dalej skarżącym, pismem z dnia 27 października 2005 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi który nie zajął stanowiska w sprawie dotyczącej stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 1979 r. a także nie podał terminu załatwienia sprawy. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że wyrokiem z dnia 23 czerwca 2004 r. sygn. akt IV SA/Wa 3164-3165/03 Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie uchylił do ponownego rozpoznania decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lipca 2002 r. oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] czerwca 2002 r. Pismem z dnia 12 października 2004 r., skierowanym do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, skarżący podtrzymał swój wniosek w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 1979 r. utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Gminy Ż. z dnia [...] kwietnia 1979 r. o przejęciu z urzędu za rentę gospodarstwa rolnego, wskazując jednocześnie na przewlekłość postępowania. Pismem z dnia 27 maja 2005 r. skierowanym do Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, przekazanym przez Departament Kontroli Skarg i Wniosków do Dyrektora Departamentu [...] w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi, wskazał na opieszałość i długotrwały okres upływający od uprawomocnienia się wskazanego wyżej wyroku, jednakże nie otrzymał żadnej odpowiedzi ani informacji o etapie na jakim obecnie znajduje się rozpatrywanie przedmiotowej sprawy. W odpowiedzi na skargę organ Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wyjaśnił, iż z uwagi na skomplikowany stan faktyczny i prawny przedmiotowej sprawy zaistniała konieczność uzupełnienia materiału dowodowego i niezwłocznie po otrzymaniu niezbędnych ustaleń zostanie wydana decyzja. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga jest zasadna. Z bezczynnością organu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed Sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie ale-mimo istnienia ustawowego obowiązku-nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność z jakich powodów określony akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich podjęciu lub dokonaniu (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2005, str. 86 ) Skarga na bezczynność organu może być wniesiona po upływie terminu przewidzianego do załatwienia sprawy. Organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później, niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej nie później, niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Do powyższych terminów nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony, albo z przyczyn niezależnych od organów (art. 35 kpa). W każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa organ obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Taki sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 kpa). Bezspornym w sprawie jest, iż wyrokiem z dnia 23 czerwca 2004 r. sygn. akt 3164-3165/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił do ponownego rozpoznania decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lipca 2002 r. i poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] czerwca 2002 r. Skarżący pismem z dnia 12 października 2004 r. monitował organ, a w dniu 27 maja 2005 r. złożył do Kancelarii Prezesa Rady Ministrów kolejne pismo wskazujące na bezczynność organu administracji. Departament Kontroli Skarg i Wniosków przekazał skargę do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, który to nie zajął stanowiska w sprawie. Bezspornym jest również, że organ do dnia wyrokowania przez Sąd nie wydał rozstrzygnięcia, nie ustosunkował się w żaden sposób do wniosku skarżącego i nie udzielił żadnych wyjaśnień w sprawie wszczętej przedmiotowym wnioskiem i przekazanej wyrokiem sądowym do ponownego rozpoznania. Zatem organ nie dochował terminów określonych w art.35 kpa. Podniesione w odpowiedzi na skargę argumenty, iż stan faktyczny i prawny przedmiotowej sprawy jest skomplikowany nie usprawiedliwiają braku zajęcia przez organ stanowiska w sprawie zainicjowanej przez skarżącego albowiem jeżeli sprawa nie mogła zostać rozstrzygnięta merytorycznie to organ administracji winien skorzystać z innej możliwości procesowej-przykładowo zawiesić postępowanie w sprawie o ile były ku temu podstawy. Co więcej Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi nie zawiadomił skarżących o przyczynie zwłoki i nie wskazał terminu załatwienia sprawy. Reasumując powyższe, wobec nie załatwienia przez organ administracji publicznej sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., ani też nie dopełnienie czynności określonych w art. 36 k.p.a. skargę należało uznać za zasadną. Z powyższych względów na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153. poz. 1270) orzeczono jak w sentencji. O kosztach postępowania sądowego postanowiono w myśl art. 200 p.p.s.a.