IV SAB/Wa 49/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Szymańska, Sędziowie sędzia WSA Alina Balicka, sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.), Protokolant ref. staż. Aleksandra Larkiewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 maja 2015 r. sprawy ze skargi A. K. na bezczynność Ministra Infrastruktury i Rozwoju w przedmiocie rozpatrzenia odwołania 1. stwierdza, że Minister Infrastruktury i Rozwoju rozpoznając odwołanie od decyzji Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] lipca 2013 r. pozostawał w bezczynności; 2. stwierdza, iż bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. wymierza Ministrowi Infrastruktury i Rozwoju grzywnę w wysokości 500 (pięćset) złotych; 4. w pozostałym zakresie umarza postępowanie sądowe; 5. zasądza od Ministra Infrastruktury i Rozwoju na rzecz skarżącego A. K. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. P. A. K., reprezentowany przez pełnomocnika – radcę prawnego, wniósł skargę, zarzucając bezczynność Ministra Infrastruktury i Rozwoju przy rozpatrywaniu jego odwołania od decyzji Wojewody [...] z [...] lipca 2013 r. Uzasadniając skargę opisano przebieg sprawy, podnosząc: - pismem z 7 sierpnia 2013 r. zostało wniesione odwołanie od decyzji zaś pismem z 16 sierpnia 2013 r. Wojewoda [...] poinformował, że wniesiono je w ustawowym terminie; organ przesłał środek odwoławczy wraz z aktami do organu II. instancji, celem zbadania prawidłowości zaskarżonej decyzji, - w związku z tym, że sprawa nie została załatwiona w terminie, ani nie poinformowano strony o jej stanie, pismem z 3 grudnia 2013 r. Skarżący wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa, polegające na bezczynności przy rozpatrywaniu odwołania, - w odpowiedzi z 30 grudnia 2013 r., Skarżący otrzymał informację, że przewidywany termin załatwienia sprawy to 31 marca 2014 r., pomimo upływu wskazanego terminu sprawa nadal nie została załatwiona, - wezwanie do usunięcia naruszeń prawa zostało ponownie wysłane 17 lipca 2014 r., - organ odwoławczy - pismem z 6 sierpnia 2014 r. - poinformował o nowym terminie załatwienia sprawy - do 30 września 2014 r., - pismem z 14 października 2014 r. Skarżący wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa; do dnia wniesienia skargi ((26 listopada 2014 r.) nie otrzymał na to żadnej odpowiedzi. Skarżący wniósł o: - zobowiązanie organu (mylnie wskazano, że chodzi o organ I. instancji) do wydania decyzji administracyjnej w określonym terminie, - zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego. W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie. Opisano również przebieg sprawy wskazując: - brak możliwości rozpatrzenia odwołania, w terminach wskazanych w art. 35 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), zwanej dalej "K.p.a.", był spowodowany koniecznością przeprowadzenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego oraz dużą ilością wpływających spraw - z których każdy wymaga szczegółowej analizy stanu prawnego i faktycznego w indywidualnej sprawie - oraz koniecznością rozpatrywania wniosków według kolejności wpływu, - organ administracji pismem z 6 sierpnia 2014 r., zwrócił się do rzeczoznawcy majątkowego o wyjaśnienie kwestii aktualności operatu szacunkowego, sporządzonego w przedmiotowej sprawie; pismo to biegły odebrał 20 sierpnia 2014 r., - wobec braku otrzymania odpowiedzi od rzeczoznawcy majątkowego organ pismem z 14 listopada 2014 r., ponownie wezwał rzeczoznawcę majątkowego o wyjaśnienie kwestii aktualności operatu szacunkowego; korespondencję biegły odebrał 20 listopada 2014 r., - organ odwoławczy ponownie nie uzyskał odpowiedzi od biegłego, w związku z powyższym, decyzją z [...] grudnia 2014 r., przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I. instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Bezczynność organu administracji publicznej, w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zam.) ma miejsce, gdy w prawnie ustalonym terminie organ administracji nie podejmuje czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie kończy go wydaniem w terminie stosownego aktu, lub nie podjął wymaganej czynności. Dla skuteczności skargi nie ma znaczenia, z jakich powodów określony akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy przewlekłe prowadzenie postępowania zostało spowodowane zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich podjęciu lub dokonaniu (patrz: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, str. 86). Nie może mieć więc w sprawie znaczenia sformułowana przez organ argumentacja o dużym wpływie spraw, ich złożonym charakterze czy konieczności rozpatrywania według kolejności wpływu. Skarga może być wniesiona po upływie terminu przewidzianego do załatwienia sprawy, po wyczerpaniu środków zaskarżenia – zażalenie na przewlekłość albo wniosek o usunięcie naruszenia prawa, w myśl art. 37 K.p.a. W rozpoznawanym przypadku czyniły zadość temu wymaganiu kolejne pisma skarżącego – ostatnie, z 14 października 2014 r.. Przepisy nie zakreślą wymaganego minimalnego bądź maksymalnego okresu pomiędzy wykorzystaniem środków, wskazanych w art. 37 § 1 K.p.a. w zw. z art. 52 ustawy z - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi a wniesieniem skargi. Stosownie do art. 35 § 3 K.p.a. załatwienie sprawy, wymagającej postępowania wyjaśniającego, powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Jednak termin rozpatrzenia sprawy w postepowaniu odwoławczym (jak w danym przypadku) został zakreślony na jeden miesiąc. O każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie, określonym w art. 35 K.p.a. organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (art. 36 K.p.a.). Z akt sprawy wynika, że odwołanie (pismo datowane na 7 sierpnia 2013 r.) wpłynęło do organu 21 sierpnia 2013 r. Pomimo pisma skarżącego z 3 grudnia 2013 r. organ nie podjął żadnych czynności w sprawie do sierpnia 2014 roku, wyjąwszy wskazanie terminu jej załatwienia do 31 marca 2014 r., który zresztą nie został dotrzymany. Pierwsze czynności, zmierzające do rozpatrzenia sprawy zostały podjęte w sierpniu 2014 (pismo do rzeczoznawcy z 6 sierpnia 2014 r.), po kolejnym wezwaniu do usunięcia prawa (pismo z 17 lipca 2014 r.) i od tego czasu organ nie postawał już w bezczynności a orzekł w sprawie – przez wydanie decyzji z [...] grudnia 2014 r. Organ był więc bezczynny około roku (sierpień 2013 – sierpień 2014 roku). Jak przyjęto obecnie w judykaturze, załatwienie sprawy administracyjnej przed wyrokowaniem sądu, nie wyłącza zasadności orzekania w przedmiocie bezczynności organu w toku postępowania - przed wydaniem decyzji czy innego aktu. Sąd odstępuje wówczas jedynie od zobowiązania organu do wydania orzeczenia w stosownym terminie, lecz umarza postępowanie w tym zakresie. Reasumując, wobec niezałatwienia sprawy przez organ administracji publicznej w terminie określonym w art. 35 K.p.a., skargę należało uznać za zasadną. Kwalifikując bezczynność organu, jako mającą charakter rażący, Sąd miał na uwadze, znaczny okres trwania bezczynności organu administracji centralnej, pomimo skierowania doń wezwania z 3 grudnia 2013 r., W ocenie Sądu - wobec rażącego charakteru naruszenia prawa - zasadnym było także wymierzenie z urzędu organowi grzywny a stosowną jej wysokością jest w danym przypadku kwota 500 złotych. Z powyższych względów, na podstawie art. 149 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w pkt 1 - 4 sentencji wyroku. O kosztach postępowania orzeczono w pkt 5 sentencji wyroku na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 ustawy oraz § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490). Na koszty te składają się: kwota 100 zł uiszczona tytułem wpisu od skargi, kwota 17 zł uiszczona tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa oraz kwota 240 zł tytułem wynagrodzenia radcowskiego. ----------------------- 5