IV SAB/Wa 5/10
PostanowienieWSA w Warszawie2010-01-12
Skład orzekający: Sędzia WSA Danuta Dopierała
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy rozpoznanie przez organ wniosku skarżącego po wniesieniu skargi na bezczynność organu czyni postępowanie sądowe bezprzedmiotowym?Ratio decidendi
Rozpoznanie przez organ wniosku skarżącego, nawet po terminie, czyni postępowanie sądowe dotyczące bezczynności organu bezprzedmiotowym. Zgodnie z art. 149 PPSA, wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność, nawet jeśli akt został podjęty z naruszeniem terminu.Stan faktyczny
Skarżący wnieśli skargę na bezczynność Ministra Środowiska w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody. W trakcie postępowania sądowego Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska (który przejął kompetencje Ministra) odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, uznając skarżących za niebędących stroną postępowania. Sąd uznał to działanie za wypełnienie dyspozycji art. 54 § 3 PPSA.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Dopierała po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. M., S. M., S. K., J. P., J. P. oraz M. S. na bezczynność Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w przedmiocie rozpoznania wniosku; postanawia: - umorzyć postępowanie sądowe,
W dniu 5 lutego 2009 r. skarżący wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Środowiska w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2008 r. znak [...].
Powyższa skarga została – zgodnie z zarządzeniem z dnia 6 lutego 2009 r. – przekazana Ministrowi Środowiska (data wpływu do Kancelarii Ogólnej Ministra Środowiska – [...] lutego 2009 r.).
W odpowiedzi z dnia [...] grudnia 2009 r. (data nadania) Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska wniósł o uznanie skargi za niezasadną wskazując, że zgodnie z art. 153 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. Nr 199, poz. 1227 ze zm.), z dniem wejścia w życie tejże ustawy, kompetencje Ministra właściwego do spraw środowiska, w zakresie postępowań administracyjnych prowadzonych na podstawie ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska przejął Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska.
Ponadto organ podniósł, że wszczęcie postępowania z wniosku skarżących w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2008 r. nie było dopuszczalne z uwagi na brak po stronie wnioskodawców przymiotu strony. Dlatego też decyzją z dnia [...] grudnia 2009 r. znak [...] Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności ww. decyzji Wojewody [...].
Powyższe działanie organu Sąd uznał za wypełnienie dyspozycji art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 z 2002 r., poz. 1270 ze zm.; zwana dalej "p.p.s.a").
Rozpoznanie przez Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska wyżej wymienionego wniosku o stwierdzenie nieważności uczyniło bezprzedmiotowym postępowanie sądowe dotyczące bezczynności organu. Z art. 149 p.p.s.a wynika bowiem, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi nawet wówczas, gdy ta decyzja lub akt podjęte zostały z naruszeniem terminu przewidzianego do ich wydania (wyrok NSA z 16.03.2000 r., I SAB 2001/99).
Mając powyższe na uwadze, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł o umorzeniu postępowania sądowego.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło