IV SAB/Wa 505/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Borkowska po rozpoznaniu w dniu 22.01. 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. L. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie wydania orzeczenia postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zwrócić skarżącemu P. L. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Pismem z dnia 4 grudnia 2017 r. P. L., reprezent. przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie wydania orzeczenia, dotyczącego zezwolenia na pobyt czasowy. W piśmie z dnia 10 stycznia 2018 r. pełnomocnik skarżącego oświadczył, że cofa skargę. Wskazał, że w dniu 12 grudnia 2017 r. organ wydał decyzję zezwalającą skarżącemu na pobyt czasowy w Polsce w celu wykonywania pracy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Zgodnie z art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W niniejszej sprawie nie wystąpiły przesłanki niedopuszczalności cofnięcia skargi określone w art. 60 p.p.s.a., zatem skarżący cofnął skargę skutecznie. Z tych przyczyn, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 p.p.s.a. oraz art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia