IV SAB/Wa 507/19

Dnia 31 grudnia 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Dąbrowska, po rozpoznaniu w dniu 31 grudnia 2019 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. M. na bezczynność Konsula Rzeczypospolitej Polskiej w [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wydanie polskiego paszportu postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zwrócić ze Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie) na rzecz E. M. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego; 3. oddalić wniosek o zasądzenie od Konsula Rzeczypospolitej Polskiej w [...] na rzecz E. M. zwrotu kosztów postępowania sądowego. E. M. wniosła skargę na bezczynność Konsula Rzeczypospolitej Polskiej w [...] pełniącego funkcję organu paszportowego w sprawie z wniosku o wydanie polskiego paszportu. Skarżąca wniosła o zobowiązanie Konsula do niezwłocznego rozpatrzenia wniosku o wydanie paszportu oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę Konsul Rzeczypospolitej Polskiej w [...] wskazał, że wniosek o wydanie paszportu E. M. został skierowany do Centrum Personalizacji Dokumentów MSWiA. Zaakceptowany wniosek jest w trakcie realizacji, a gotowy paszport zostanie przesłany do Ambasady w [...]. Organ wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego, albowiem czynność materialno – techniczna w postaci wydania paszportu została dokonana. W piśmie z 7 czerwca 2019 r. skarżąca oświadczyła, że z uwagi na uwzględnienie skargi przed jej rozpatrzeniem i przekazania wniosku paszportowego do realizacji podtrzymuje skargę w zakresie zasądzenia kosztów postępowania (pismo k. 60). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019, poz. 2325 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a." skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, który jednakże uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Sąd nie stwierdził, aby w sprawie wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczność cofnięcia skargi, o których mowa w powyższym przepisie. Skuteczne cofnięcie skargi obliguje więc Sąd do umorzenia postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. Sąd z urzędu zwrócił skarżącej cały uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 zł, zgodnie z regulacją art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., który stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy, o czym orzeczono w pkt 2 sentencji postanowienia. Wniosek skarżącej o zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania sądowego nie zasługuje na uwzględnienie. Prawo takie przysługuje stronie z mocy art. 201 § 1 p.p.s.a. jedynie w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a. (tzn. w sytuacji uwzględnienia skargi przez organ w trybie tzw. autokontroli). Organ wówczas we własnym zakresie, uznając zawarte w skardze zarzuty za uzasadnione, uwzględnia ją w całości. W sytuacji, gdy organ uwzględnia skargę w trybie autokontroli sąd zazwyczaj wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a. – uznając, że postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Zauważyć jednak należy, że w sprawach dotyczących skarg na bezczynność czy przewlekłe prowadzenie postępowania przyjmuje się, że wydanie przez organ decyzji po wniesieniu do sądu skargi na bezczynność nie zwalnia wojewódzkiego sądu administracyjnego z obowiązku rozpoznania skargi wniesionej na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. w zakresie orzekania w przedmiocie stwierdzenia czy organ dopuścił się bezczynności (art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a.) jak również czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz w zakresie wymierzenia organowi grzywny z tego tytułu - art. 149 § 1a, art. 149 § 2 p.p.s.a. (por. wyrok NSA z dnia 15 grudnia 2016r., sygn. akt II OSK 1441/16). Nie można zatem było wprost przyjąć, że postępowanie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe. Skoro w niniejszym postępowaniu Sąd uznał cofnięcie skargi za skuteczne, nie ma zatem podstaw do zastosowania art. 201 § 1 p.p.s.a. Przy umorzeniu postępowania na skutek cofnięcia skargi, niezależnie od przyczyny, która legła u podstaw takiej decyzji strony skarżącej, przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują zwrotu kosztów postępowania, a jedynie zwrot wpisu od pisma cofniętego, o czym stanowi art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 19 listopada 2014 r., sygn. akt I OZ 1028/14, niepubl.). Wobec niezasadności wniosku skarżącej o zwrot kosztów postępowania sądowego Sąd orzekł, jak w pkt 3 sentencji postanowienia.