IV SAB/Wa 54/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia NSA - Zofia Flasińska po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2006r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. J. na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi postanawia: - umorzyć postępowanie sądowe. Skarżąca H. J. pismem z dnia 18 kwietnia 2006r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) cofnęła skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z tej przyczyny, że organ w dniu [...] lutego 2006r. wydał decyzji o numerze [...], a zatem nie pozostawał już w stanie bezczynności. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) w przypadku cofnięcia skargi przez skarżącego Sąd może uznać cofnięcie za niedopuszczalne tylko w sytuacji, gdy zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W pozostałych przypadkach cofnięcie skargi wiąże Sąd a postępowanie umarza się. W ocenie Sądu cofniecie skargi jest dopuszczalne, gdyż nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 60 zdanie trzecie powołanej ustawy. Dodatkowo Sąd wskazuje, iż z treści skargi na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi wynikało, że H. J. wniosła ją również w imieniu: M. K., I. M. i E. K.. Do skargi, pomimo wezwania, nie zostało dołączone pełnomocnictwo, z którego wynikałoby, że skarżąca jest uprawniona do występowania przed sądem administracyjnym w imieniu wyżej wymienionych osób. W tej sytuacji Sąd uznał, że skarżącą w sprawie jest jedynie H. J. i wobec wydania decyzji przez organ - co skutkuje tym, że sprawa stała się bezprzedmiotowa - odstąpił od dalszego badania kwestii udzielenia pełnomocnictwa skarżącej. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.