IV SAB/Wa 547/20

Dnia 17 września 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Dąbrowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Anita Wielopolska Asesor WSA Paweł Dańczak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 września 2020 roku w trybie uproszczonym sprawy ze skargi A. D. i D. D. na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie warunków zabudowy oddala skargę. A. D. i D. D. (dalej: "skarżący") wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w prowadzeniu sprawy zainicjowanej wnioskiem skarżących o wydanie decyzji o warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania części budynku handlowo-usługowego na usługi medyczne i związane z poprawą kondycji fizycznej oraz obudowie części antresoli jako komunikacji, usytuowanego na działce o numerze ewidencyjnym [...] przy ul. [...] w [...]. Skarżący zażądali uznania, że organ dopuścił się bezczynności i zobowiązania organu do niezwłocznego załatwienia sprawy oraz zarządzenia wyjaśnienia przyczyn i ustalenia osób winnych bezczynności organu od 17 lutego 2020 r. do dnia skargi, czyli przez okres 75 dni. Skarżący podali, że złożony wniosek dotyczył jedynie niewielkiej modyfikacji sposobu użytkowania - z usług rozumianych ogólnie na usługi doprecyzowane szczegółowo, tj. usługi medyczne i związane z poprawą kondycji fizycznej. Wniosek w żaden sposób nie ingerował w kubaturę, powierzchnię zabudowy czy wymiary budynku. Nie ingerował w jakikolwiek sposób w istniejącą działkę. Wniosek podtrzymywał zaprojektowaną pierwotnie i cały czas kontynuowaną funkcję istniejącego od 40 lat budynku. Skarżący wykazali, że 11 kwietnia 2020 r. skierowali do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], jako organu wyższego stopnia względem Prezydenta Miasta [...], ponaglenie. Postanowieniem z [...] kwietnia 2020 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało ponaglenie skarżących za nieuzasadnione. W motywach skargi podano, że 17 lutego 2020 r. strony wystąpiły do organu z wyżej opisanym wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, który uzupełniły 19 lutego 2020 r. Wezwaniem z 24 lutego 2020 r. organ zobowiązał skarżących do uzupełnienia wniosku, pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania. W zakreślonym terminie, 4 marca 2020 r. wniosek został uzupełniony zgodnie z żądaniem, mimo że w ocenie skarżących wezwanie to było nieuzasadnione. 5 marca 2020 r. organ zawiadomił strony o wszczęciu postępowania w sprawie, informując jednocześnie o uprawnieniach wynikających z treści art. 10 § 1 k.p.a. Zawiadomienie to, w ocenie skarżących, oznaczało, że w sprawie zostały zgromadzone wszelkie dowody pozwalające na merytoryczną ocenę wniosku. Wydanie decyzji nie nastąpiło do wniesienia skargi. Zostały zatem naruszone wszelkie terminy określone treścią art. 35 k.p.a., w których wniosek powinien być rozpoznany merytorycznie. Do terminu rozpoznania sprawy nie należało wliczać okresu pomiędzy wezwaniem do uzupełnienia wniosku i jego uzupełnieniem przez stronę. Nie został też spełniony przez organ obowiązek określony art. 36 § 1 k.p.a. Stanu faktycznego niniejszej sprawy nie sposób uznać za skomplikowany i wymagający prowadzenia postępowania wyjaśniającego na co wskazuje chociażby treść zawiadomienia z 5 marca 2020 r. Prezydent Miasta [...] nie wydając do dnia wniesienia skargi decyzji merytorycznej dopuścił się bezczynności w sprawie. W ocenie skarżących w sprawie nie ma zastosowania art. 15 zzs ust. 10 ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem CIVID - 19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw, albowiem obowiązkiem organu było załatwienie sprawy przed wejściem w życie tych przepisów. Jednocześnie nie można uznać, że ich wprowadzenie usprawiedliwia każdą nieuzasadnioną zwłokę w załatwieniu sprawy, zważywszy, że Urząd Miasta funkcjonuje, nie ma opóźnień w doręczaniu przesyłek. Zamierzona przez skarżących inwestycja jest związana z działalnością społeczno-zdrowotną (poradnie dla dzieci i dorosłych, poradnie specjalistyczne, rehabilitacja lecznicza oraz ćwiczenia zdrowotne), zatem w sposób oczywisty zbieżna z zadaniami własnymi samorządu. W tym zakresie skarżący powinni uzyskać pełną pomoc i poparcie, a spotkać się z trudnościami. Zważywszy na powyższe skarga jest w pełni uzasadniona. Prezydent Miasta [...] – w odpowiedzi na skargę – wniósł o oddalenie skargi, ewentualnie o odrzucenie. Wbrew twierdzeniom skarżących, organowi nie można zarzucić bezczynności, a tym samym skarga jest bezzasadna. Według organu przebieg postępowania w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy przedstawia się w sposób następujący: 1) wnioskiem z 17 lutego 2020 r. inwestorzy wystąpili o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, a 19 lutego 2020 r. uzupełnili wniosek o kserokopie umów w zakresie infrastruktury technicznej zgłoszonej we wniosku; 2) pismem z 24 lutego 2020 r. organ wezwał wnioskodawców do uzupełnienia wniosku o warunki zabudowy; 3) 4 marca 2020 r. uzupełniono wniosek; 4) pismem z 5 marca 2020 r. o wszczęciu postępowania zawiadomione zostały strony postępowania; 5) 1 kwietnia 2020 r. została opracowana przez uprawnioną osobę analiza architektoniczno-urbanistyczna funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu (część opisowa i graficzna); 6) pismem z 10 kwietnia 2020 r. inwestorzy poinformowani zostali o okolicznościach związanych z prowadzonym postępowaniem związanych z przepisami ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali; 7) 11 kwietnia 2020 r. wnioskodawcy, za pośrednictwem platformy e-PUAP, złożyli ponaglenie na bezczynność Prezydenta Miasta [...]; 8) 15 kwietnia 2020 r. w oparciu o sporządzoną wcześniej analizę został sporządzony projekt decyzji o warunkach zabudowy; 9) zawiadomieniem z 15 kwietnia 2020 r., zgodnie z art. 10 k.p.a., organ poinformował strony o zakończeniu postępowania oraz o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie; 10) przy piśmie z 17 kwietnia 2020 r. ponaglenie na bezczynność wraz z odpisami akt sprawy zostały przekazane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]; 11) 22 kwietnia 2020 r. wnioskodawcy złożyli pismo w sprawie ustalonych w projekcie decyzji wskaźników ilości miejsc postojowych i powierzchni biologicznie czynnej; 12) 28 kwietnia 2020 r. został sporządzony projekt decyzji o warunkach zabudowy z uwzględnieniem uwag inwestorów; 13) 29 kwietnia 2020 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] przekazało postanowienie z [...] kwietnia 2020 r., w którym uznało ponaglenie skarżących za nieuzasadnione; 14) 2 maja 2020 r. wnioskodawcy za pośrednictwem platformy e-PUAP, złożyli skargę na bezczynność Prezydenta Miasta [...]; 15) [...] maja 2020 r. została wydana decyzja o warunkach zabudowy. Organ uważa, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie z poniższych względów. Zgodnie z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, polegająca na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, a także zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, z zastrzeżeniem art. 50 ust. 1 i art. 86, wymaga ustalenia, w drodze decyzji, warunków zabudowy. Postępowanie o wydanie decyzji o warunkach zabudowy wszczyna się na wniosek zainteresowanego. Wbrew temu co piszą skarżący ww. ustawa nie różnicuje wymogów formalnych składanego wniosku od rodzaju planowanych robót budowlanych. Jeżeli wniosek o warunki zabudowy dotyczy zmiany sposobu użytkowania to musi on spełniać wymogi wskazane w art. 52 ust. 2 cytowanej ustawy w związku z odesłaniem z art. 64 tej ustawy. Nadto inwestorzy wnioskowali oprócz zmiany sposobu użytkowania części budynku także o obudowę części antresoli, w wyniku czego zmianie ulegnie kubatura budynku, co implikuje wykonanie innych robót budowlanych, o których mowa w art. 59 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Odnosząc się do zarzutu bezczynności organ wskazał, że wszystkie czynności w prowadzonej sprawie były podejmowane niezwłocznie. Uzupełnienie przez inwestora wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy nastąpiło 4 marca 2020 r. Mając kompletny wniosek, następnego dnia, tj. 5 marca 2020 r., zawiadomiono strony o wszczęciu postępowania w przedmiotowej sprawie. Dodatkowo należy wskazać, że w prowadzonym postępowaniu udział brały także inne strony, łącznie 12 osób, którym korespondencja dostarczana zostało listownie (za zwrotnym poświadczeniem odbioru). Ponadto w postępowaniu zmierzającym do wydania decyzji o warunkach zabudowy, konieczne jest sporządzenie analizy architektoniczno - urbanistycznej funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu. Ze względu na dużą powierzchnię, wyznaczonego zgodnie z przepisami, terenu inwestycji, w obszarze analizy znajdowało się kilkadziesiąt działek, dla których ustalano m. in. funkcję budynków, szerokość budynków, wysokość budynku, kształt dachu. W tym miejscu jeszcze raz organ zauważył, że przepisy ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie różnicują podejmowanych działań, analiz urbanistycznych, czy ustaleń zawartych w samej decyzji o warunkach zabudowy od rodzaju inwestycji. Procedura jest taka sama zarówno dla budowy nowego budynku jak i zmiany sposobu użytkowania części budynku. 10 kwietnia 2020 r. inwestorzy zostali poinformowani o okolicznościach związanych z postępowaniem, zaś zawiadomieniem z 15 kwietnia 2020 r. strony zostały poinformowane o zakończeniu postępowania i możliwości zapoznania się ze zgromadzonym w aktach sprawy materiałem zgodnie z art. 10 k.p.a. Po zapoznaniu się z przesłanym projektem decyzji o warunkach zabudowy wnioskodawcy, pismem złożonym za pośrednictwem platformy e-PUAP 22 kwietnia 2020 r., wystąpili o zmianę ustalonych w decyzji o warunkach zabudowy wskaźników ilości miejsc parkingowych i powierzchni biologicznie czynnej. Prezydent Miasta [...] przychylił się do wniosku inwestorów i 8 maja 2020 r. została wydana decyzja o warunkach zabudowy. Opisany przebieg postępowania wskazuje, iż trudno w prowadzonym postępowaniu mówić o bezczynności. Podejmowane przez Prezydenta Miasta [...] czynności wynikały z obowiązujących przepisów prawa i następowały po sobie w krótkich odstępach czas. Takie stanowisko przedstawiło również Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], które w postanowieniu z 23 kwietnia 2020 r. uznało ponaglenie inwestorów za nieuzasadnione. Podsumowując swoje stanowisko Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wskazało, że Prezydentowi Miasta [...] nie można zarzucić przewlekłości w prowadzeniu postępowania, jak również bezczynności. Przedłużenie terminu do rozpoznania sprawy nie jest powodowane bezczynnością organu, ani również jego niesprawnym i nieskutecznym działaniem. Zaś wszystkie czynności podejmowane przez organ zmierzały do merytorycznego zakończenia postępowania. Dodatkowo przedmiotowe postępowanie było prowadzone w okresie wprowadzenia od 14 marca 2020 r. na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu zagrożenia epidemicznego w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2. Panująca sytuacja spowodowała ograniczenia kadrowe oraz wyłączyła bezpośrednią obsługę interesantów w Urzędzie Miasta [...]. Ponadto zgodnie z przepisem art. 15 zzs ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374 z późn. zm.) zawieszony został bieg terminów procesowych w postępowaniach administracyjnych. Dopiero z dniem 18 kwietnia 2020 r., wstrzymanie rozpoczęcia i zawieszenie biegu terminów, o których mowa w ww. przepisie, przestało dotyczyć wydawania decyzji, o których mowa w art. 59 ust. 1-2a ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - decyzji o warunkach zabudowy, gdyż dodano do art. 15 zzs ustęp 2a. Zgodnie z treścią art. 15 zzs ust. 10 w okresie epidemii oraz zagrożenia epidemicznego przepisów o bezczynności organów nie stosuje się. Mając na uwadze powyższe oraz okoliczności, że Prezydent Miasta [...] dochował wymaganego przepisami prawa terminu, uznać należy, że skarga jest nieuzasadniona i zasługuje na oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sądy administracyjne – na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [(Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.) – dalej w skrócie: P.p.s.a.] - kontrolują działalność administracji publicznej, orzekając w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1- 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a tej ustawy. Dotyczy to spraw, które mogą być zakończone decyzją lub postanowieniem, albo odnoszą się do innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Sprawa - w myśl art. 119 pkt 4 p.p.s.a. - może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania; jednocześnie stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa; w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. (art. 149 § 1 pkt 1 i 3 oraz § 1a i § 2 p.p.s.a.). Bezczynność organu administracji publicznej ma miejsce, gdy nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. (art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a.). Dla skuteczności skargi nie ma znaczenia, z jakich powodów określony akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana. Skarga może być wniesiona po upływie terminu przewidzianego do załatwienia sprawy i po wyczerpaniu środka zaskarżenia w postaci ponaglenia (art. 37 K.p.a.). Innymi słowy, z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w ustawowym terminie, bądź w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 K.p.a., organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie – ale mimo ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem stosownego aktu. Dla stwierdzenia bezczynności organu nie ma znaczenia czy bezczynność ta została spowodowana zawinioną lub też niezawinioną opieszałością organu (wyrok WSA w Warszawie z 19.11.2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 590/13, publ. LEX nr 1406499, ew. orzeczenia.nsa.gov.pl). Okoliczności, które spowodowały zwłokę organu oraz sposób działania organu w toku rozpoznawania sprawy (jak też zaniechania), w tym stopień przekroczenia terminów, mają znaczenie dla oceny sądu, czy stwierdzona bezczynność miała charakter kwalifikowany, tj. czy była rażąca w rozumieniu art. 149 § 1a P.p.s.a., czy też nie. Organy administracji publicznej – zgodnie z zasadą ogólną szybkości i prostoty postępowania wyrażoną w art. 12 k.p.a. – powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia; sprawy, które nie wymagają zbierania dowodów, informacji lub wyjaśnień, powinny być załatwiane niezwłocznie. Na organie prowadzącym postępowanie spoczywa obowiązek podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do załatwienia sprawy (art. 7 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a.). Organy administracji publicznej – w myśl art. 35 § 1 k.p.a. - obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ (§ 2). Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (§ 3). Załatwienie sprawy w postępowaniu uproszczonym powinno nastąpić niezwłocznie, nie później niż w terminie miesiąca od dnia wszczęcia postępowania (§ 3a). Przepisy szczególne mogą określać inne terminy niż określone w § 3 i 3a (§ 4). Do terminów określonych w przepisach poprzedzających nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania, okresów trwania mediacji oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo przyczyn niezależnych od organu (§ 5). O każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki, wskazując nowy termin załatwienia sprawy oraz pouczając o prawie do wniesienia ponaglenia (art. 36 § 1 k.p.a.). Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 2 k.p.a.). Nie każde przekroczenie przez organ wskazanych wyżej terminów załatwiania spraw oznacza, że organ pozostaje w stanie bezczynności. Konieczne jest tutaj poddanie ocenie istotnych okoliczności konkretnej sprawy, w tym w szczególności stopnia jej skomplikowania (zarówno w aspekcie prawnym, jak i przede wszystkim faktycznym), zaniechań lub wadliwości działań podejmowanych przez organ, a także postawy stron (np. wyroki NSA z 13 maja 2011r., sygn. akt I OSK 711/11, publ. orzeczenia.nsa.gov.pl). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, że przedmiotem kontroli Sądu była bezczynność Prezydenta Miasta [...] w zakresie rozpoznania wniosku skarżących o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. Z przedstawionego stanu sprawy i akt postępowania administracyjnego wynika, że wniosek skarżących wniesiony 17 lutego 2020 r. o wydanie decyzji o warunkach zabudowy został rozpatrzony 8 maja 2020 r. W tym dniu organ wydał decyzję ustalającą warunki zabudowy dla wnioskowanej przez skarżących inwestycji. Oznacza to, że załatwienie sprawy nastąpiło po wniesieniu przez skarżących ponaglenia z 10 kwietnia 2020 r. i skargi na bezczynność organu z 2 maja 2020 r., a przed rozpoznaniem skargi przez Sąd, czyli 17 września 2020 r. Postępowanie administracyjne trwało prawie trzy miesiące. We wskazanym czasookresie organ nie pozostawał w bezczynności. Dokonywał czynności zarówno procesowych wymaganych przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego, jak i czynności związanych z istotą sprawy wymaganych przepisami ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W tym okresie: po pierwsze skarżący uzupełniali wniosek o warunki zabudowy bez wezwania organu (pismo z 19 lutego 2020 r., jak i na wezwanie organu, jako że wniosek nie spełniał wymogów określonych art. 52 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 64 ust. 1 u.p.z.p. oraz zawierał braki dotyczące charakterystyki planowanej inwestycji i wymagał dodatkowych wyjaśnień skarżących (wezwanie organu z 24 lutego 2020 r., uzupełnienie wniosku 4 marca 2020 r.). Nadto skarżący po zapoznaniu się z projektem decyzji wnieśli uwagi (pismo 22 kwietnia 2020 r.); po drugie organ, po uzupełnieniu braków wniosku, był zobowiązany: (1) ustalić krąg stron postępowania mających interes prawny w sprawie, zawiadomić skarżących i dziesięć pozostałych stron postępowania o wszczęciu postępowania w sprawie warunków zabudowy (zawiadomienie z 5 marca 2020 r.), (2) sporządzić zgodnie z ustawą o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalenia wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu i projekt decyzji o warunkach zabudowy, (3) zawiadomić o możliwości skorzystania przez wszystkie strony postępowania z prawa określonego art. 10 § 1 k.p.a., w tym zapoznania się z projektem decyzji o warunkach zabudowy, (4) rozpatrzyć uwagi skarżących złożone do projektu decyzji o warunkach zabudowy. Do przeprowadzenia wymienionych czynności organ mógł przystąpić w momencie gdy dysponował wnioskiem o warunki zabudowy odpowiadającym przepisom prawa w tego rodzaju sprawach, czyli od 5 marca 2020 r. Zatem powyższe czynności organ przeprowadził w okresie od 5 marca 2020 r. (od zawiadomienia o wszczęciu postępowania) do 8 maja 2020 r. (do wydania decyzji o warunkach zabudowy). Postępowanie wymagało od organu podjęcia szeregu czynności, w tym wyjaśniających i dowodowych, stąd merytoryczne rozpoznawanie sprawy w istocie trwało dwa miesiące. Okres prowadzenia postępowania był uzasadniony koniecznością dokonania niezbędnych czynności. Na czas prowadzenia postępowania bez wątpienia wpływ również miało ogłoszenie od 14 marca 2020 r. na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu zagrożenia epidemicznego z powodu COVID. Nadto zgodnie z ówczesnym brzmieniem art. 15zzs ust. 10 i ust. 11 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374), w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID przepisów o bezczynności organów oraz o obowiązku organu i podmiotu, prowadzących odpowiednio postępowanie lub kontrolę, do powiadamiania strony lub uczestnika postępowania o niezałatwieniu sprawy w terminie nie stosuje się (pkt 1); organom lub podmiotom prowadzącym odpowiednio postępowanie lub kontrolę nie wymierza się kar, grzywien ani nie zasądza się od nich sum pieniężnych na rzecz skarżących za niewydanie rozstrzygnięć w terminach określonych przepisami prawa (pkt 2); zaprzestanie czynności przez sąd, organ lub podmiot, prowadzące odpowiednio postępowanie lub kontrolę, w okresie, o którym mowa w ust. 1, nie może być podstawą wywodzenia środków prawnych dotyczących bezczynności, przewlekłości lub naruszenia prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. W ocenie Sądu opisane działanie organu nie pozostaje w sprzeczności ze wspomnianą wcześniej zasadą szybkości postępowania wyrażoną w art. 12 K.p.a. i nie podważa zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej unormowanej w art. 8 K.p.a. W kontekście skargi należy jeszcze dodać, że rację ma organ wskazując, że tak zmiana zagospodarowania terenu polegająca na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, jak i zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, wymaga ustalenia warunków zabudowy. Co do zasady przepisy nie różnicują wymogów wniosku o warunki zabudowy od rodzaju planowanej inwestycji, tj. wniosku o warunki zabudowy dla budowy obiektu budowlanego, czy wniosku o warunki zabudowy dla zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego. W obu przypadkach wymagana też jest analiza urbanistyczno-architektoniczna spełniająca wymogi określone ww. rozporządzeniem z 26 sierpnia 2003 r. i sporządzenie projektu decyzji o warunkach zabudowy przez osobę spełniającą wymagania określone art. 60 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Wobec stwierdzenia, że organ nie pozostawał w bezczynności w załatwieniu sprawy, Sąd na mocy art. 151 P.p.s.a. oddalił skargę.