IV SAB/Wa 559/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Warszawie Karolina Kisielewicz-Malec po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adw. K. C. o przyznanie kosztów udzielonej pomocy prawnej w sprawie ze skargi M. P. na bezczynność Dyrektora Generalnego Służby Więziennej postanawia: - przyznać adw. K. C. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 240 (słownie: dwieście czterdzieści) zł. wraz ze stawką podatku VAT w kwocie 55,20 (słownie: pięćdziesiąt pięć 20/100) zł, czyli łącznie 295,20 (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 15 stycznia 2016 r. sygn. akt IV SAB/Wa 559/15 odrzucił skargę M. P. na bezczynność Dyrektora Generalnego Służby Więziennej. Skarżący po wydaniu tego orzeczenia złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Referendarz sądowy postanowieniem z 26 lutego 2016 r. sygn. akt IV SAB/Wa 559/15 zwolnił skarżącego od kosztów sądowych oraz ustanowił dla niego adwokata z urzędu. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] pełnomocnikiem strony wyznaczyła adw. K. C., który w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej liczonym od dnia zawiadomienia pełnomocnika o jego wyznaczeniu (art. 177 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) sporządził i przesłał do Sądu opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia z 15 stycznia 2016 r. wraz z wnioskiem o zasądzenie kosztów za jej sporządzenie. Pełnomocnik oświadczył, że koszty udzielonej pomocy prawnej z urzędu nie zostały opłacone ani w całości, ani w części. Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), wyznaczony adwokat (...) otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W rozpoznawanej sprawie orzeczenie Sądu I instancji odrzucające skargę zostało wydane w dniu 15 stycznia 2016 r., a więc szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje w niniejszej sprawie nowe rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1801), które zgodnie z § 23 tego rozporządzenia weszło w życie z dniem 1 stycznia 2016 r. Jedynie w sprawach wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie tego nowego rozporządzenia, stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji, co wynika z treści § 22 tego nowego rozporządzenia. Przepis ten nie ma zastosowania w niniejszej sprawie gdyż, zakończenie postępowania w danej instancji następuje z chwilą wydania orzeczenia kończącego postępowanie w tej instancji (por. np. uchwała SN z 24 stycznia 2007 r. III CZP 124/06). W myśl § 21 ust. 1 pkt 2 lit b) rozporządzenia opłaty maksymalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi: za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% opłaty maksymalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł. Opłata o której mowa w pkt 1 dotycząca postępowania przed sądem administracyjnym w I instancji, wszczętego po wejściu w życie nowego rozporządzenia do którego nawiązuje § 21 ust. 1 pkt 2 lit b) rozporządzenia, wynosi zgodnie z pkt 1 lit c) 480 zł. Natomiast w myśl § 4. ust. 1 rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Rozdział IV, czyli § 21, reguluje opłaty maksymalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosownie do § 4 ust. 2 tego przepisu ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej opłaty maksymalnej następuje z uwzględnieniem stopnia zawiłości sprawy oraz nakładu pracy adwokata oraz wkładu jego pracy w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy, a w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu, wartości przedmiotu sprawy, wkładu pracy adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie, a także trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności. Zgodzić się należy ze stanowiskiem prezentowanym w orzecznictwie, że nie ma powodów do podwyższenia stawki wynagrodzenia pełnomocnika z urzędu, gdy jego aktywność w wypełnianiu obowiązków w toku całego postępowania nie przekracza granic zwykłej staranności (postanowienie Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 13 września 2006 r. sygn. akt II AKz 350/06, KZS 2006/10/21). W niniejszej sprawie pełnomocnik z urzędu został ustanowiony po wydaniu przez Sąd I instancji postanowienia o odrzuceniu skargi. Natomiast aktywność pełnomocnika z urzędu w postępowaniu w II instancji przejawiła się w przejrzeniu akt sprawy w dniu 13 kwietnia 2016 r. i sporządzeniu w dniu 14 kwietnia 2016 r. opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Z uwagi na przedstawione wyżej okoliczności należało przyznać pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej według najniższej opłaty maksymalnej, czyli w kwocie 240 zł, o której mowa w przepisie § 21 ust. 1 pkt 2 lit b) rozporządzenia. Z tych względów przyznano pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w kwocie 240 zł, powiększone o stawkę podatku VAT w wysokości 55,20 zł, czyli łącznie 295,20 zł (240 + 55,20 = 295,20 zł). Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 250 § 1 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. oraz § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) i pkt 1 lit c) oraz § 4 ust. 1 rozporządzenia w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, orzeczono jak w sentencji.