IV SAB/Wa 58/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Łukasz Krzycki po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. M. na bezczynność Burmistrza Miasta S. w przedmiocie wydania rozstrzygnięcia postanawia: odrzucić skargę. Dnia 30 marca 2012 r. (data prezentaty) S. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismo zatytułowane "skarga na bezczynność i działanie bezprawne organu państwowego". W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na wniesienie jej bez wyczerpania środków zaskarżenia. Zarządzeniem z dnia 15 maja 2012 r. wezwano Skarżącego do jednoznacznego sprecyzowania w terminie 7 dni czy przedmiotem skargi jest bezczynność Burmistrza Miasta S. w przedmiocie wydania rozstrzygnięcia o rozgraniczeniu działek (na co wskazywać może tytuł pisma) czy również przewlekłe prowadzenie tegoż postępowania przez organ administracji (co wynika z treści pisma – w szczególności żądań skargi). Jednocześnie zobowiązano Skarżącego do wykazania, że przed wniesieniem skargi na bezczynność organu (lub/i przewlekłość postępowania), złożono zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie (lub/i na przewlekłe prowadzenie postępowania) do organu administracji publicznej wyższego stopnia (Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S.), również w terminie 7 dni. Ponadto pouczono Skarżącego, że brak odpowiedzi na zarządzenie spowoduje, że Sąd potraktuje pismo S. M. z dnia 30 marca 2012 r. wyłącznie jako skargę na bezczynność Burmistrza Miasta S. w przedmiocie wydania rozstrzygnięcia o rozgraniczeniu działek, którą to skargę nie poprzedzono zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie. Wezwanie Sądu odebrane osobiście przez Skarżącego w dniu 4 czerwca 2012 r. pozostało bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W związku z brakiem odpowiedzi na zarządzenie z dnia 15 maja 2012 r. Sąd przyjął, że S. M. dnia 30 marca 2012 r. wniósł skargę na bezczynność Burmistrza Miasta S. w przedmiocie wydania rozstrzygnięcia o rozgraniczeniu działek, którą to skargę nie poprzedzono zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - zwanej dalej "ppsa") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły skarżącemu w postępowaniu przed organami właściwymi w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Stosownie natomiast do art. 52 § 2 ppsa, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przewidziany w ustawie. Regulacje te oznaczają, że jeżeli stronie służą środki odwoławcze w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, to nieskorzystanie z tych środków powoduje niedopuszczalność skargi, jako przedwcześnie wniesionej. W sprawie bezczynności Burmistrza Miasta S. Skarżącemu przysługiwał środek zaskarżenia w postaci zażalenia, o jakim mowa w art. 37 § 1 Kpa. Przepis ten aktualnie stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 Kpa, przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 Kpa lub na przewlekle prowadzenie postępowania, stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Skarżący winien więc przed wniesieniem skargi na bezczynność do sądu wcześniej wyczerpać tryb przewidziany w art. 37 § 1 Kpa, czyli wnieść zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. (organ wyższego stopnia nad Burmistrzem Miasta S. - art. 17 pkt 1 Kpa), a ewentualnie w następnej kolejności skierować sprawę na drogę postępowania sądowoadministracyjnego. Skoro Skarżący przed wniesieniem skargi do Sądu nie wyczerpała trybu przewidzianego w art. 37 § 1 Kpa, to jego skarga jest niedopuszczalna i w związku z tym na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 i § 2 ppsa Sąd skargę na bezczynność odrzucił.