IV SAB/Wa 58/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Przemysław Żmich Sędziowie: Sędzia WSA Kaja Angerman Sędzia WSA Tomasz Wykowski (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 20 października 2017 r. sprawy ze skargi W. M. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania: 1. zobowiązuje Prezydenta [...] do rozpatrzenia wniosku z dnia [...] lutego 2001 r. o ustalenie odszkodowania za grunt zajęty pod drogę publiczną - ulicę [...], stanowiący dz.ew. [...] z obrębu [...] o powierzchni 392 m2 w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi; 2. stwierdza, że postępowanie odszkodowawcze wszczęte wnioskiem, o którym w pkt 1, prowadzone było przewlekle; 3. stwierdza, że przewlekłość o której mowa w pkt 2 wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 4. przyznaje od Prezydenta [...] na rzecz skarżącej W. M. sumę pieniężną w wysokości 1000,00 zł (słownie: tysiąc złotych); 5. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz skarżącej W. M. kwotę 597,00 zł (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. I. Pismem z dnia 17 stycznia 2017 r., które wpłynęło do organu w dniu 23 stycznia 2017 r., W. M. (dalej także "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej także "Sądu") skargę na przewlekłe prowadzenie przez Prezydenta [...] (dalej także "Prezydenta") postępowania o ustalenie odszkodowania z tytułu zajęcia pod drogę publiczną ulicę R. - w trybie art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz.U. nr 133, poz.872 z późn.zm.) - nieruchomości położonej w W. w [...] przy ulicy R., stanowiącej działkę ewidencyjną nr [...] z obrębu [...] o powierzchni 392 m2, wnosząc o: 1) stwierdzenie, że organ dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania oraz że przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa, na podstawie art.149 § 1 pkt 3 i § 1a p.p.s.a., 2) zobowiązanie organu do wydania decyzji administracyjnej, rozstrzygającej sprawę co do istoty w terminie dwóch miesięcy od dnia wydania bądź ogłoszenia wyroku albo doręczenia organowi odpisu wyroku, na podstawie art.149 § 1 pkt 1 p.p.s.a., 3) przyznanie od organu na rzecz skarżącej sumy pieniężnej w wysokości połowy kwoty określonej w art.154 § 6 p.p.s.a., 4) zasądzenie od organu na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. II. Stan sprawy, poprzedzający wniesienie przez skarżącą skargi do tut. Sądu, przedstawia się następująco: 1. W dniu 13 lutego 2001 r. Z. S. i J. S. złożyli w [...] Urzędzie Wojewódzkim wniosek o wypłacenie należności za nieruchomość o powierzchni 392 m2 uregulowanej w KW nr [...], położoną przy ul. R. (dawniej G.) zajętej pod budowę ulicy G. (dalej także "zajęta/przedmiotowa nieruchomość"), w trybie art. 73 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 13 października 1998r. - przepisy wprowadzające ustawy reformujące administracje publiczną. Wniosek ten został przekazany do Urzędu [...] zgodnie z właściwością przy piśmie [...] Urzędu Wojewódzkiego w W. z dnia [...] marca 2001 r. 2. W dniu 2 czerwca 2005 r. odrębny od w/w wniosek o ustalenie odszkodowania z tytułu przejęcia przedmiotowej nieruchomości wnieśli do Prezydenta W. M. i M. M.. Do wniosku dołączono kserokopie aktu notarialnego repertorium [...] z [...] lutego 2004 r., którym to Z. i J. małżonkowie S. przenoszą na rzecz M. i W. małżonków M., do ich majątku wspólnego całą nieruchomość położoną w W., dzielnica [...], przy ulicy G., stanowiącej zabudowane działki gruntu oznaczone numerami ew. [...] i [...], z obrębu [...] o łącznym obszarze 996 m2 w tym 392 m2 pod ulicą. 3. Decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2005 r. Prezydent umorzył postępowanie odszkodowawcze z wniosku złożonego w dniu 2 czerwca 2005 r. przez W. M. i M. M. w sprawie przyznania odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ulicy R. o powierzchni 392 m2, uregulowaną w księdze wieczystej KW nr [...], zajętą pod drogę publiczną jako bezprzedmiotowe. W uzasadnieniu Prezydent [...] wskazał, że z odpisu z księgi wieczystej KW nr [...] wydanego przez Sąd Rejonowy dla W. [...] Wydział Ksiąg Wieczystych w dniu [...] września 2000r. wynika, że współwłaścicielami nieruchomości na dzień 31 grudnia 1998r. nie byli Państwo W. i M. M.. Decyzja ta stała się ostateczna w dniu 6 września 2005 r. 4. W dniu 30 grudnia 2005 r. W. M. i M. M. złożyli do Prezydenta kolejny wniosek o ustalenie i wypłatę odszkodowania za nieruchomość o powierzchni 392 m2 lub przydzielenie działki budowlanej o zbliżonej wartości. 5. Decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2006 r. Prezydent umorzył postępowanie z wniosku z dnia 30 grudnia 2005 r. złożonego przez W.M. i M. M. w sprawie przyznania odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ulicy R. o powierzchni 392 m2, uregulowaną w księdze wieczystej KW nr 10412, zajętą pod drogę publiczną jako bezprzedmiotowe. W uzasadnieniu Prezydent [...] wskazał, że ponowne rozpatrzenie wniosku strony o odszkodowanie za nieruchomość położoną w Warszawie przy ulicy R. o pow. 392 m2 co do której zapadło już rozstrzygnięcie w tej kwestii i niezależnie od faktu, że było ono negatywne dla strony, jest niedopuszczalne, a podjęte w tym zakresie decyzje byłyby dotknięte wadą nieważności. Decyzja ta stała się ostateczna w dniu 27 czerwca 2006 r. 6. W. M. pełnomocnictwem z dnia 2 czerwca 2011 r. upoważniła syna K. M. nr dowodu osobistego [...] wydanym przez Prezydenta [...] do reprezentowania jej w sprawie o sygn. [...] dot. nieruchomości położonej przy ul. R.. W dniu 28 kwietnia 2016r. W. M. rozszerzyła w/w pełnomocnictwo o prawo do ustanawiania przez K. M. innych pełnomocników. 7. Ostateczną decyzją Nr [...] z dnia [...] stycznia 2011 r. Wojewoda [...] stwierdził nabycie przez Województwo [...] z mocy prawa, z dniem 1 stycznia 1999 r., prawa własności gruntu zajętego pod część drogi wojewódzkiej nr [...] o przebiegu [...] - [...] (droga nr [...]) - ul. R. w W., oznaczonego w ewidencji gruntów w obrębie ewidencyjnym [...] jako działka ewidencyjna nr [...] o powierzchni 392 m2, stanowiącego część gruntów uregulowanych w księdze wieczystej KW nr [...]. Na podstawie odpisu z księgi wieczystej KW nr [...], aktu notarialnego REP. A nr [...] z dnia [...] lutego 2004r. oraz postanowienia Sądu Rejonowego dla W. [...] z dnia [...] marca 2005r. sygn. akt [...] Wojewoda [...] stwierdził, że grunt zajęty pod część drogi publicznej nr [...] - ulicy R. w W. stanowił w dniu 31 grudnia 1998 r. współwłasność osób fizycznych. Stronami postępowania administracyjnego zakończonego w/w decyzją byli W. M., M. W. M., J. A. S. i W. J. S.. 8. W dniu 31 lipca 2012 r. rzeczoznawczyni majątkowa Z. J., działająca na zlecenie Prezydenta, sporządziła operat szacunkowy z wyceny przedmiotowej nieruchomości. W dniu 18 października 2012 r. w siedzibie Biura Gospodarki Nieruchomościami Urzędu [...] odbyła się rozprawa administracyjna przeprowadzona na podstawie art. 89 kodeksu postępowania administracyjnego. W trakcie rozprawy strony przedłożyły własny operat szacunkowy z dnia 4 października 2012 r., sporządzony przez M. B. i L. K. oraz wniosek z dnia 18 października 2012 r. Wniosek ten dotyczył zarzutów do operatu szacunkowego z dnia 31 lipca 2012 r. sporządzonego przez rzeczoznawcę majątkowego Z. J.. Rzeczoznawczyni Z. J. wyjaśniła, że jako rynek nieruchomości podobnych przyjęła transakcje z okolic [...] ponieważ na dzielnicy [...] brak było transakcji drogami. Rzeczoznawca podtrzymał prawidłowość przyjęcia nieruchomości do porównań. Do porównań przyjęto transakcje gruntami drogowymi pod drogi główne. Strony zostały poinformowane, że do kwestionowania operatów szacunkowych właściwa jest Komisja Arbitrażowa przy Polskiej Federacji Stowarzyszeń Rzeczoznawców Majątkowych lub inne komisje przy stowarzyszeniach. 9. Pismem znak [...] z dnia [...] maja 2014 r. Ministerstwo Infrastruktury i Rozwoju poinformowało o wymierzeniu rzeczoznawcom majątkowym L. K. i M. B. kar dyscyplinarnych w postaci upomnienia. 10. W dniu 4 września 2014 r. pełnomocnik wnioskodawców złożył do akt sprawy odszkodowawczej kolejny operat szacunkowy, sporządzony w dniu 3 września 2014 r. przez M. B., określający wartość rynkową prawa własności nieruchomości gruntowej stanowiącej dz.ew. [...] z obrębu [...]. 11. Pismem znak [...] z dnia grudnia 2014 r. Ministerstwo Infrastruktury i Rozwoju poinformowało o wszczęciu z urzędu postępowania z tytułu odpowiedzialności zawodowej w stosunku do rzeczoznawcy majątkowego M. B.. 12. W dniu 6 listopada 2015 r. pełnomocnik wnioskodawców złożył do akt sprawy trzeci operat szacunkowy sporządzony w dniu 12 października 2015 r. przez M. B. określający wartość rynkową prawa własności nieruchomości gruntowej stanowiącej dz.ew. [...] z obrębu [...]. 13. Pismem z dnia 17 listopada 2015 r. pełnomocnik skarżącej wniósł do Wojewody zażalenie na przewlekłe prowadzenie przez Prezydenta przedmiotowego postępowania odszkodowawczego. 14. Postanowieniem z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] Wojewoda uznał zażalenie skarżącej za uzasadnione i wyznaczył Prezydentowi trzymiesięczny termin na rozpatrzenie sprawy, liczony od dnia doręczenia postanowienia. 15. W dniu 3 czerwca 2016 r. w/w postanowienie wpłynęło do Prezydenta. 16. Pismem z dnia 9 czerwca 2016 r. Ministerstwo Infrastruktury i Budownictwa poinformowało, że po przeprowadzeniu przez Komisję Odpowiedzialności Zawodowej postępowania wyjaśniającego Minister Infrastruktury i Budownictwa, decyzją z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...], orzekł o wymierzeniu rzeczoznawczyni M. B. kary dyscyplinarnej w postaci nagany 17. Pismem z dnia 15 września 2016 r. pełnomocnik skarżącej ponownie wniósł zażalenie na przewlekłe prowadzenie przez Prezydenta przedmiotowego postępowania odszkodowawczego. 18. W związku z utratą ważności operatu szacunkowego, sporządzonego w dniu 31 lipca 2012 r. przez rzeczoznawcę majątkowego Z. J. zlecono wykonanie nowego operatu szacunkowego. Zlecenie nastąpiło w dniu 23 września 2016 r. Nowy operat został sporządzony w dniu 3 października 2016 r. 19. Pismem z dnia 10 października 2016 r. Prezydent przekazał Wojewodzie w/w zażalenie z dnia [...] września 2016 r. wraz z aktami sprawy. 20. Pismem z dnia 3 stycznia 2017 r. Prezydent zawiadomił strony o wyznaczeniu nowego terminu rozpatrzenia sprawy, tj. 30 czerwca 2017 r., informując jednocześnie, że: (-) wydanie decyzji nastąpi dopiero po zakończeniu procedury kontroli wewnętrznej projektu rozstrzygnięcia merytorycznego, (-) przedmiotowa procedura przewiduje, oprócz uzyskania niezbędnych akceptacji Biura Prawnego, dotyczących poprawności merytorycznej i formalnej projektu dokumentu zarezerwowanie w budżecie [...] niezbędnych środków finansowych celem zapewnienia wykonalności orzeczenia odszkodowawczego. 21. W dniu 23 stycznia 2017 r. do Prezydenta wpłynęła skarga skarżącej na przewlekłe prowadzenie postępowania. 22. Pismem z dnia 14 lutego 2017 r. Prezydent wystąpił do Komisji Odpowiedzialności Zawodowej o skontrolowanie prawidłowości wykonania przez rzeczoznawczynię majątkową M. B. kontroperatu szacunkowego z dnia 12 października 2015 r. III. Pismem z dnia 16 lutego 2017 r. Prezydent wniósł odpowiedź na skargę, wnosząc o jej oddalenie i podnosząc iż wbrew ocenom skargi prowadzone postępowanie odszkodowawcze nie jest dotknięte przewlekłością. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: IV. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269, ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm. - dalej "p.p.s.a.") wynika, że kontrola ta obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na bezczynność w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Środki dyscyplinujące, którymi dysponuje sąd w razie uwzględnienia skargi na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie przez organ postępowania, określa w pierwszej kolejności art.149 § 1 p.p.s.a. W myśl tego przepisu sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art.149 § 1 lit. a p.p.s.a.). Art. 149 § 2 p.p.s.a stanowi, że sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art.154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6. W myśl art. 154 § 6 p.p.s.a. grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Przepis art.119 pkt 4 w zw. z art.120 p.p.s.a. umożliwia sądowi administracyjnemu rozpoznanie sprawy ze skargi na bezczynność organu w trybie uproszczonym, tj. na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. W stanie prawnym, obowiązującym do dnia 1 czerwca 2017 r., przesłanką dopuszczalności wniesienia do sądu skargi na bezczynność organu było uprzednie wniesienie przez stronę zażalenia lub wezwania do usunięcia naruszenia prawa w trybie przewidzianym w art. 37 § 1 k.p.a., albowiem jest to środek zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a. (postanowienie NSA z dnia 7 maja 2014 r., sygn. akt II OSK 1083/14, publ. LEX). Stwierdzić należy, iż w/w przesłanka została spełniona w niniejszej sprawie, albowiem kolejnymi pismami z dnia 17 listopada 2015 r. i 15 września 2016 r. skarżąca wniosła stosowne zażalenia do organu wyższego stopnia nad Prezydentem. V. Szczegółowa ocena przebiegu postępowania odszkodowawczego, prowadzonego przez Prezydenta [...] na wniosek złożony m.in. przez poprzednika skarżącej z dnia 13 lutego 2001 r. (tj. Z. S.), w kontekście jego sprawności, prowadzi do następujących wniosków: 1. Organy administracji publicznej mają obowiązek działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia (art. 12 § 1 k.p.a.). Na organie prowadzącym postępowanie spoczywa obowiązek podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do załatwienia sprawy (art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a.). Stosownie do treści art. 35 § 1 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. (art. 35 § 3 k.p.a.). W myśl natomiast art. 36 § 1 k.p.a. o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 2 k.p.a.). 2. Instytucja kierowanej do wojewódzkiego sądu administracyjnego skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego przez organ została wprowadzona do systemu prawa wraz z nowelizacją przepisów p.p.s.a., obowiązującą od dnia 11 kwietnia 2011 r. Skarga ta ma na celu przeciwdziałanie przewlekłości postępowań administracyjnych, a w konsekwencji skuteczniejszej realizacji prawa strony do rozpoznania sprawy bez zbędnej zwłoki. Skoro ustawodawca obok skargi na bezczynność organu, wyodrębnił jako odrębną, skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy, to należy uznać, że przewlekłość postępowania jest innym typem naruszenia zasady szybkości postępowania niż niezałatwienie sprawy w terminie. Przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy będzie oznaczało nie tylko niezałatwienie sprawy w ustawowych terminach przewidzianych w art. 35 k.p.a., ale jednocześnie sytuację, w której organ wprawdzie prowadząc postępowanie podejmuje w jego toku czynności procesowe, które mogą być ocenione jako zbędne do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy. Podejmowanie przez organ takich czynności procesowych oznacza, że organ nie pozostaje w sprawie bezczynny, ale jednocześnie wpływa to na przewlekłe prowadzenie postępowania. Skarga na przewlekłość postępowania ma za zadanie stwierdzenie, że postępowanie prowadzone było w sposób przewlekły i to bez względu na to, czy sprawa została załatwiona przed wydaniem orzeczenia, czy też nie. W orzecznictwie przyjmuje się, że z przewlekłością postępowania mamy do czynienia wówczas, gdy postępowanie trwało dłużej niż to konieczne do wyjaśnienia okoliczności faktycznych i prawnych, które są istotne dla rozprzęgnięcia sprawy. 3. Przedmiotem objętego skargą postępowania administracyjnego było ustalenie przez Prezydenta odszkodowania należnego z tytułu przejęcia na własność publiczną przedmiotowej nieruchomości na zasadach określonych w art.73 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną, wszczętego na wniosek z dnia 13 lutego 2001 r. Stwierdzić należy, iż do dnia wyrokowania przez Sąd organ nie rozpatrzył sprawy w/w odszkodowawczej stosowną decyzją administracyjną. Z akt administracyjnych wynika, co następuje: - do dnia rozstrzygnięcia w sprawie kwestii wstępnej, jaką stanowiło stwierdzenie we właściwym, odrębnym trybie administracyjnym przejścia przedmiotowej nieruchomości na własność publiczną z dniem 1 stycznia 1999 r. (nastąpiło to ostateczną decyzją Wojewody z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...], której odpis został doręczony Prezydentowi w dniu 16 maja 2011 r.), wszczęte postępowanie odszkodowawcze nie mogło się toczyć, w związku z czym niedziałanie organu we w/w okresie nie stanowiło naruszenia prawa, - organ prowadzi czynności mające doprowadzić do ustalenia należnego odszkodowania od ponad 6 lat, począwszy od daty w/w otrzymania odpisu decyzji potwierdzającej przejście własności nieruchomości na własność publiczną, - odnotować należy, że organ przeprowadził w tym czasie zasadnicze czynności dowodowe, tj. przede wszystkim zlecił sporządzenie operatu szacunkowego (sporządzonego już w lipcu 2012 r., a następnie ponowionego w październiku 2017 r.) oraz zorganizował rozprawę administracyjną, - w świetle powyższych okoliczności wieloletnie powstrzymywanie się przez organ od rozstrzygnięcia sprawy decyzją administracyjną nie znajduje przekonującego uzasadnienia, - uzasadnienia tego rodzaju nie można upatrywać w szczególności w inicjowaniu przez organ postępowań kontrolnych, kierowanych przeciwko kolejnym kontroperatom przedkładanym przez strony postępowania, albowiem (abstrahując od długich okresów przerw w procedowaniu przez organ) składanie przez strony kolejnych kontroperatów w sytuacji, w której organ nie zgłasza zastrzeżeń do prawidłowości operatu zleconego przez siebie, na którym mógłby oprzeć orzeczenie odszkodowawcze, nie można uznać za okoliczność blokującą wydanie takiego orzeczenia. 4. Mając w/w okoliczności na uwadze, Sąd orzekł w następujący sposób: - stosownie do art.149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zobowiązał Prezydenta do rozpatrzenia wniosku z dnia 13 lutego 2001 r. we wyznaczonym terminie (pkt 1 wyroku); - stosownie do art.149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stwierdził, że postępowanie odszkodowawcze prowadzone było przewlekle (pkt 2 wyroku); - stosownie do art.149 § 1a p.p.s.a. stwierdził, że wykazana przewlekłość miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa (pkt 3 wyroku); - stosownie do art.149 § 2 p.p.s.a. przyznał skarżącej od organu sumę pieniężną w kwocie [...] zł (pkt 4 wyroku) Na zasadzie art.200 p.p.s.a. Sąd zasądził od organu na rzecz skarżącej zwrot poniesionych kosztów postępowania w łącznej kwocie [...] zł, na którą składają się: 1) zwrot kwoty uiszczonego wpisu ([...] zł), 2) zwrot uiszczonej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa (17 zł), 3) wynagrodzenie radcy prawnego ([...] zł stosownie do §14 ust.1 pkt 1 lit.c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. – Dz.U. z 2015 r., poz.1804) – pkt 4 wyroku. Z powyższych względów Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie: art.149 § 1 pkt 1, art.149 § 1 pkt 3, art.149 § 1a, art.149 § 2 i art.200 w związku z art. 119 pkt 4 w zw. z art. 120 p.p.s.a.