IV SAB/Wa 59/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od opłat sądowych w sprawie ze skargi M. B. na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia: przyznać M. B. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. M. B. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Z treści złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 29 czerwca 2010 r., oświadczenia skarżącej z dnia 9 czerwca 2010 r. oraz pocztowego przekazu pieniężnego z maja 2010 r. wynika, że: 1. jedynym źródłem utrzymania wnioskodawczyni jest świadczenie rentowe w miesięcznej wysokości 797,82 zł netto, 2. M. B. jest właścicielką nieruchomości rolnej o powierzchni 6,18 ha. Płaci z tego tytułu należny podatek. Nieruchomość rolna nie jest użytkowana, ani dzierżawiona, 3. skarżąca jest współwłaścicielką budynków gospodarczych o powierzchni 180 m2 oraz domu o powierzchni 175,7 m2, w którym mieszka wraz z synem i jego rodziną, prowadząc jednak odrębne gospodarstwo domowe, 4. wnioskodawczyni nie ma innych niż wskazane powyżej nieruchomości. Nie ma też wartościowych przedmiotów, ani zasobów pieniężnych, 5. ze względu na zły stan zdrowia M. B. zmuszona jest ponosić dodatkowe wydatki na leczenie. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Biorąc pod uwagę wysokość świadczenia rentowego skarżącej (797,82 zł netto), aktualny poziom cen dób i usług niezbędnych do zaspokojenia elementarnych potrzeb życiowych, jak wyżywienie i ubranie, a także konieczność ponoszenia przez M. B. dodatkowych wydatków na leczenie oraz ciążące na niej zobowiązania podatkowe, na przykład z tytułu podatku rolnego, należy stwierdzić, że miesięczny dochód pozwala wnioskodawczyni zaspokoić co najwyżej niezbędne, bieżące wydatki. Biorąc przy tym pod uwagę, że skarżąca nie ma innych źródeł utrzymania, oszczędności, ani wartościowych przedmiotów, należy stwierdzić, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu. Takie ustalenie obliguje zaś do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, to jest do zwolnienia M. B. od kosztów sądowych. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.