IV SAB/Wa 60/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Łukasz Krzycki po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2005r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. N. na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpoznania zażalenia na niezałatwienie w terminie ustawowym przez Wojewodę [...]sprawy dotyczącej przejęcia na własność Państwa nieruchomości leśnych postanawia: - odrzucić skargę Skarżący S. N. pismem z dnia 11 października 2004r. wniósł skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi dotyczącą nierozpoznania jego zażalenia z dnia 29 lipca 2003r. na przewlekłość postępowania ze strony Wojewody [...] w sprawie przejęcia na własność Państwa nieruchomości leśnych o obszarze [...] ha położonych w Z., w trybie przepisów dekretu o przeprowadzeniu reformy rolnej. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) Sąd rozpoznaje skargi na bezczynność organów administracji publicznej, gdy organ - w przewidzianym przepisami terminie - nie wyda któregokolwiek z wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy aktów administracyjnych, tj. decyzji administracyjnej, postanowienia, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służyło zażalenie oraz innego niż wymienione aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Jeżeli bowiem organ administracji zobowiązany do załatwienia sprawy nie wydaje rozstrzygnięcia w przewidzianym przepisami terminie, przy czym zwłoka w rozpatrzeniu sprawy jest nieuzasadniona, wówczas mamy do czynienia z prawną bezczynnością organu. Jak wynika natomiast z treści art. 52 § 1 cytowanej ustawy skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organami właściwymi w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Wniesienie zatem skargi do sądu na bezczynność organu jest możliwe wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 kpa. Zgodnie bowiem z art. 37 § 1 kpa na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że rozpoznanie takiego zażalenia przez organ wyższego stopnia następuje w drodze czynności nadzorczej, która gdyby nawet została ujęta w formie postanowienia, nie mogłaby być zaskarżona do Sądu, ponieważ tego rodzaju orzeczenia nie zostały wymienione w cytowanym powyżej art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( patrz tak samo: postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 września 2001r.( I SAB 177/01 LEX nr 84483). W świetle powyższych rozważań skarga na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia na niezałatwienie w terminie sprawy przez organ I instancji uznać należało za niedopuszczalną. Na marginesie należy wskazać, że merytoryczne rozstrzygnięcie zasadności zarzutów skarżącego co do terminu rozpatrzenia jego sprawy oraz bezczynności organu może nastąpić w przypadku wniesienia skargi do właściwego miejscowo sądu administracyjnego ( WSA w Rzeszowie) na bezczynność organu I instancji, właściwego do rozpoznania sprawy dotyczącej wydania decyzji w przedmiocie przejęcia na własność państwa nieruchomości leśnych w trybie dekretu o przeprowadzeniu reformy rolnej Z tej przyczyny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.