IV SAB/Wa 63/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Groński po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na przewlekłe prowadzenie postępowania Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w przedmiocie rozpoznania wniosku postanawia odrzucić skargę. A. M. wniósł do Sądu skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w rozpoznaniu wniosku z 29 września 2014 r. o wszczęcie postępowania w związku z naruszeniem zbiorowych interesów konsumentów. Wobec tego, że skarga została złożona przy użyciu Elektronicznej Platformy Usług Administracji Publicznej, dalej "ePUAP", zarządzeniem z 22 stycznia 2015 r. wezwano A. M. do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, przez podpisanie skargi w budynku Sądu lub nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi do Sądu i pouczono, że nie wykonanie wezwania skutkować będzie odrzuceniem skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 9 lutego 2015 r. i pozostało bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", Sąd odrzuca skargę, gdy strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, przez które należy rozumieć niedochowanie wymogów, jakie przepisy prawa wiążą ze skutecznym złożeniem skargi. Skarga w myśl art. 57 § 1 w związku z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. czynić powinna zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, w szczególności powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis powinien być własnoręczny, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 46 § 4 p.p.s.a. tj., gdy strona nie może sama się podpisać. Podpisem jest znak ręczny określonej osoby, noszący indywidualne i powtarzalne cechy, pozwalające odróżnić go od innych i umożliwiające identyfikację osoby podpisującego oraz zbadanie autentyczności podpisu. (por. H. Knysiak-Molczyk [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, str. 298). Podkreślić należy, że wniesienie pisma procesowego do sądu administracyjnego, w tym skargi, za pomocą środków komunikacji elektronicznej i opatrzonego bezpiecznym podpisem elektronicznym nie spełnia warunku formalnego pisma procesowego, o którym mowa w art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. W orzecznictwie przyjmuje się, że pismo takie – po jego wydrukowaniu – jest dotknięte brakiem formalnym, który może być uzupełniony przez autora pisma poprzez złożenie podpisu własnoręcznego na jego wydruku. W aktualnym stanie prawnym w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie jest natomiast dopuszczalne wniesienie do sądu pisma opatrzonego bezpiecznym podpisem elektronicznym w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym (Dz. U. z 2013 r., poz. 262), w tym także za pośrednictwem organu administracji publicznej za pomocą środków komunikacji elektronicznej (por. uchwała NSA z 12 maja 2014 r. sygn. akt I OPS 10/13, wskazane orzeczenie dostępne jest w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z akt niniejszej sprawy wynika, że skarżący złożył przedmiotową skargę za pośrednictwem platformy ePUAP. Wobec tego, pismem z dnia 3 lutego 2015 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi w budynku Sądu bądź nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi do Sądu. Wezwania te zostały doręczone skarżącemu w dniu 9 lutego 2015 r., a termin do uzupełnienia braków formalnych upłynął bezskutecznie w dniu 16 lutego 2015 r. Skarżący nie udzielił odpowiedzi na wezwanie. W świetle powyższego Sąd stwierdził, że skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi i na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.