IV SAB/Wa 65/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej E. D. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 lipca 2011 r. sygn. akt IV SAB/Wa 65/11 o odrzuceniu skargi E. D. na bezczynność Starosty L. w przedmiocie dokonania wpisu w ewidencji gruntów postanawia: - odrzucić skargę kasacyjną - Postanowieniem z dnia 5 lipca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę E. D. na bezczynność Starosty L. w przedmiocie dokonania wpisu w ewidencji gruntów. Odpis postanowienia z uzasadnieniem doręczono skarżącemu w dniu 11 lipca 2011 r. (karta nr 34 akt sprawy). W dniu 19 lipca 2011 r. E. D. wniósł do Sądu skierowane do Naczelnego Sądu Administracyjnego pismo z tej samej daty, oznaczone jako "zażalenie" na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 lipca 2011 r. sygn. akt IV SAB/Wa 65/11. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. O powyższym pouczono skarżącego w piśmie z dnia 6 lipca 2011 r., przy którym doręczono mu odpis postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 lipca 2011 r. sygn. akt IV SAB/Wa 65/11. Jak wskazano, w skierowanym do Naczelnego Sądu Administracyjnego i oznaczonym jako "zażalenie" piśmie z dnia 19 lipca 2011 r. skarżący zakwestionował postanowienie z dnia 5 lipca 2011 r., żądając jego uchylenia. Pismo powinno być rozpoznane zgodnie z intencją strony. W związku z tym, jego charakter powinien zostać ustalony na podstawie treści, nie zaś nazwy. Z tych względów "zażalenie" E. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 lipca 2011 r., należało potraktować jajko skargę kasacyjną od tego orzeczenia. Stosownie do art. 175 § 1 i § 2 powołanej ustawy skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis ten nie znajduje zastosowania w przypadku, gdy skargę sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem oraz prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem (art. 177 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Skarga kasacyjna wniesiona w przedmiotowej sprawie nie spełnia wymogów określonych w art. 175 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nie została bowiem sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Skargi nie sporządziła również inna uprawniona do tego osoba, wymieniona w art. 175 § 2 powołanej ustawy. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał skargę kasacyjną E. D. z dnia 19 lipca 2011 r. za niedopuszczalną i na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 i art. 177 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.