IV SAB/Wa 69/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Łukasz Krzycki po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. B. na bezczynność Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne, 2. zasądzić od Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska na rzecz skarżącej G. B. tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych, powiększoną o kwotę 52,80 zł (pięćdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy) stanowiącą 22% podatku od towarów i usług od kwoty 240 zł stanowiącej wynagrodzenie dla radcy prawnego. W dniu 13 stycznia 2009 r. G. B. wniosła skargę na bezczynność Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska (poprzednio organem właściwym był Minister Środowiska) w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2007 r. odmawiającego uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie siedliska gospodarstwa rolnego na części działki ew. nr [...] położonej w m. Z. w gminie K. Po wniesieniu skargi organ rozpatrzył powyższe zażalenie wydając w dniu [...] kwietnia 2009 r. postanowienie uchylające w całości postanowienie organu pierwszej instancji i uzgadniające realizację przedmiotowej inwestycji. Powyższe działanie organu Sąd uznał za wypełnienie dyspozycji art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p. p. s. a.". Przepis ten stanowi, że organ, którego bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Rozpatrzenie zażalenia przez Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska uczyniło bezprzedmiotowym postępowanie sądowe dotyczące bezczynności organu (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r., I OPS 6/08). Z tych przyczyn w pkt 1 sentencji postanowienia na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p. p. s. a. w związku z art. 54 § 3 p. p. s. a. i art. 161 § 2 p. p. s. a. orzeczono o umorzeniu postępowania. W pkt 2 sentencji postanowienia na podstawie art. 201 § 1 p. p. s. a. oraz art. 205 § 2 p. p. s. a. zasądzono na rzecz skarżącej koszty postępowania, na które składają się: wpis od skargi w kwocie 100 zł oraz wynagrodzenie dla radcy prawnego reprezentującego skarżącą w kwocie 240 zł, powiększone o kwotę 52,80 zł stanowiącej 22% podatku od towarów i usług od tej kwoty. Wysokość tego wynagrodzenia ustalono zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. nr 163 poz. 1349 ze zm.).