IV SAB/Wa 71/07

PostanowienieWSA w Warszawie2007-06-27

Skład orzekający: Asesor WSA Jarosław Trelka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu w zakresie rozpatrywania skargi złożonej w trybie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego (dział VIII Kpa) podlega kognicji sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny nie orzeka w sprawach rozpatrywania skarg i wniosków, które są unormowane w dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego. Postępowanie w zakresie skarg i wniosków, nawet w przypadku bezczynności organu, nie stanowi postępowania, które zmierza do wydania decyzji administracyjnej lub innego aktu czy czynności podlegającej zaskarżeniu do sądu administracyjnego. W związku z tym skarga na bezczynność organu w tym zakresie jest niedopuszczalna.
Stan faktyczny
Skarżący J. N. wniósł skargę na bezczynność Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie rozpatrzenia skargi z dnia [...] lutego 2007 r. na Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego. Skarżący zarzucił Prezesowi Rady Ministrów zaniechanie czynności z zakresu administracji publicznej, w tym nierozpatrzenie skargi złożonej na podstawie art. 229 § 8 Kpa. Organ wniósł o odrzucenie skargi, uznając sprawę za nienależącą do właściwości sądu administracyjnego.
Rozstrzygnięcie
Sąd postanowił odrzucić skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Jarosław Trelka po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. N. z dnia [...] kwietnia 2007 r. na bezczynność Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie skargi z dnia [...] lutego 2007 r. na Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego postanawia odrzucić skargę. J. N. wniósł skargę na bezczynność Prezesa Rady Ministrów. W ocenie skarżącego bezczynność ta polegała na zaniechaniu innych czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień i obowiązków wynikających z przepisów prawa w zakresie rozpatrzenia wniesionej skargi z dnia [...] lutego 2007 r. na Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego. Jak wynika ze skargi, Minister Sprawiedliwości nie wywiązywał się - w ocenie skarżącego – z obowiązków właściwego nadzoru nad Prokuraturą, nie ingerował w jej działania w sytuacji niezasadnej odmowy wszczęcia śledztwa przez Prokuratora Apelacyjnego w W. Prezes Rady Ministrów nie rozpatrzył skargi złożonej na Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego, mimo, że "art. 229 § 8" Kpa zobowiązuje do rozpatrywania takich skarg. Podstawą skargi złożonej do Prezesa Rady Ministrów był właśnie art. 229 § 8 Kpa. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie i uznał, że sprawa niniejsza nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny orzeka w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Jak wynika z powyższego przepisu, sąd administracyjny nie orzeka w sprawach rozpatrywania skarg i wniosków, które unormowane zostało w dziale VIII Kpa. Postępowanie w zakresie skarg i wniosków, choć unormowane w przepisach procedury administracyjnej, nie stanowi postępowania, które zmierza do wydania decyzji administracyjnej, zaskarżalnego postanowienia wydanego w tym postępowaniu, w postępowaniu egzekucyjnym bądź do wydania innego aktu lub czynności określonych w punktach 2 -7 powyższego przepisu. Z powyższego wynika, że nawet w razie pozostawania organu rozpatrującego skargę lub wniosek w bezczynności w tym zakresie, sąd administracyjny nie może rozpatrywać skarg na taką bezczynność – nie jest to bowiem "bezczynność" w rozumieniu art. 3 § 2 punkt 8 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zasadnie ocenił organ w odpowiedzi na skargę, że nie może być ona przedmiotem rozpoznania sądu administracyjnego. Czynności podejmowane przez organy administracji publicznej w trybie przepisów Kpa odnoszących się do skarg i wniosków (dział VIII Kpa) nie podlegają kognicji sądu administracyjnego (vide postanowienie NSA z 21 września 2001 r., sygn. I SA 2347/01). Tymczasem skarżący zaskarżył zaniechanie załatwienia skargi złożonej właśnie w trybie działu VIII Kpa. Taką skargę należy uznać za niedopuszczalną, gdyż sprawa nią zainicjowana nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Z tego też powodu Sąd nie mógł rozpoznać skargi i ewentualnie zobowiązać Prezesa Rady Ministrów do określonego działania. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 punkt 1 oraz art. 58 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło