IV SAB/Wa 74/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Balicka po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. M. na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego [...] w przedmiocie rozpoznania pisma z 22 października 2016 r. postanawia odrzucić skargę. P. M., w piśmie z 18 grudnia 2016 r., wniósł do Sądu skargę na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego [...] w przedmiocie rozpoznania pisma z 22 października 2016 r. dotyczącego dostarczenia pełnego jadłospisu, który oferuje Areszt Śledczy [...] osadzonym. Do skargi dołączył kopię ww. pisma. Dyrektor Aresztu Śledczego w [...] w [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie. Jednocześnie wskazano, że skargi o treści odpowiadającej przekazanej kopii nigdy nie zarejestrowano. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, albowiem sprawa, której dotyczy nie mieści się we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej "p.p.s.a."). Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i 2 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996 i 1579), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; W tym miejscu należy podkreślić, że nie każda bezczynność organu administracji będzie podlegała kognicji sądów administracyjnych. Skarga w powyższym przedmiocie jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, określone postanowienia oraz akty i czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Przedmiotem rozpoznawanej skargi P. M. uczynił bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego [...] w rozpoznaniu pisma z 22 października 2016 r. dotyczącego dostarczenia pełnego jadłospisu, który oferuje Areszt Śledczy [...] osadzonym. W ocenie Sądu udzielenie odpowiedzi na powyższe pismo nie mieści się w katalogu spraw podlegających kognicji sądów administracyjnych. Sposób rozpoznawania skarg i wniosków osadzonych dotyczących działalności jednostek organizacyjnych oraz postępowania funkcjonariusza Służby Więziennej nie kończy się bowiem wydaniem jakiegokolwiek aktu administracyjnego wymienionego w art. 3 § 2 p.p.s.a. Taki wniosek płynie z treści powszechnie obowiązujących przepisów prawa. Stosownie bowiem do treści art. 6 § 2 ustawy z 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. nr 90, poz. 557 ze zm.), skazany może składać wnioski, skargi i prośby do organów wykonujących orzeczenie. Tryb załatwiania skarg osób osadzonych reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 13 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobów załatwienia wniosków, skarg i próśb osadzonych w zakładach karnych i aresztach śledczych (Dz. U. z 2013 r. poz. 647). Formą załatwienia skargi, zgodnie z § 9 ust. 1 ww. rozporządzenia, jest pisemne zawiadomienie o załatwieniu skargi. W świetle powyższego Sąd stanął na stanowisku, że skoro rozpoznawana skarga nie należy do właściwości rzeczowej sądów administracyjnych to nie może być przez ten sąd merytorycznie rozpoznana. Jednocześnie Sąd uznał, że poza jego kompetencjami jest ustalenie, czy pismo dotyczące dostarczenia pełnego jadłospisu zostało przez skarżącego złożone czy też nie. W tym stanie, rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.