IV SAB/Wa 75/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Łukasz Krzycki po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. T. na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie nierozpoznania odwołania postanawia: 1. odrzucić skargę 2. zwrócić skarżącemu kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi J. T., działając przez pełnomocnika radcę prawnego, pismem z dnia 4 kwietnia 2007 r. złożył skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie nierozpoznania odwołania od decyzji Wojewody [...] w przedmiocie reformy rolnej. Sąd, pismem z dnia 25 czerwca 2007 r. wezwał pełnomocnika skarżącego do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych skargi poprzez wykazanie, iż uiścił należny w sprawie stały oraz nadesłanie kopii dowodu wpłaty. Ponadto Sąd zobowiązał pełnomocnika w niniejszym piśmie do złożenia pełnomocnictwa procesowego do działaniu w imieniu skarżącego przed sądami administracyjnymi. Powyższe pismo zawierało pouczenie, że nieusunięcie braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie spowoduje odrzucenie skargi. Wezwanie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 2 lipca 2007 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru). W odpowiedzi na powyższe pismo pełnomocnik skarżącego poinformował, że skarżący uiścił osobiście wpis od skargi. Uczynił to w dniu 5 czerwca 2007r. w kasie Sądu. Na potwierdzenie tej czynności pełnomocnik przedłożył właściwy dowód wpłaty. Jednocześnie pełnomocnik wyjaśnił, że jego umocowanie do działania w imieniu skarżącego wynika z pełnomocnictwa, które otrzymał od mocodawcy w dniu 29 maja 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Dopuszczalność rozpoznania sprawy przez sąd administracyjny w pierwszym rzędzie zależy do tego jaki podmiot wniósł skargę. Wyjaśnienie kwestii umocowania osoby wnoszącej skargę w imieniu innego podmiotu jest podstawowym warunkiem podjęcia dalszych czynności w sprawie. Wyjaśnienie, czy strona jest prawidłowo reprezentowana przez pełnomocnika musi więc wyprzedzać ocenę, czy skarga jest należycie opłacona. Prawidłowość umocowania do wniesienia skargi ma znaczenie z punktu widzenia skutków nieopłacenia skargi, która podlega wpisowi stałemu. Zgodnie z przepisem art. 220 § 1 i art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), różne skutki powoduje nieopłacenie skargi przez stronę, która nie ustanowiła pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym, a inne zaniechanie tej czynności przez adwokata lub radcę prawnego. Zgodnie z art. 221 tej ustawy, pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania do uiszczenia opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Wyjaśnienie, czy adwokat lub radca prawny rzeczywiście jest pełnomocnikiem strony umożliwia prawidłowe zastosowanie przepisów. Sąd, oceniając umocowanie do wniesienia skargi przez występującego w sprawie adwokata, zwrócił się do pełnomocnika z żądaniem złożenia pełnomocnictwa procesowego do działania przed sądem administracyjnym. W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik podał, że pełnomocnictwo uprawniające do występowania w niniejszym postępowaniu zostało mu udzielone przez skarżącego w dniu 29 maja 2006r. Sąd stwierdza, że oryginał pełnomocnictwa znajduje się w aktach administracyjnych niniejszej sprawy. Bezspornym jest także, że niniejsza skarga, datowana na dzień 4 kwietnia 2007 r. wpłynęła do organu w dniu 11 kwietnia 2007r. Wpis od skargi, który z mocy § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) jest wpisem stałym, uiszczony został przez skarżącego w dniu 5 czerwca 2007 r. Zatem skoro należycie ustanowiony pełnomocnik nie opłacił niniejszej skargi najpóźniej w dniu jej wniesienia za pośrednictwem organu, skargę, jako nienależycie opłaconą należało odrzucić. W związku z tym na podstawie art. 221 powołanej ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a powołanej ustawy.