IV SAB/Wa 75/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Otylia Wierzbicka po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpatrzenia wniosku postanawia: 1) umorzyć postępowanie sądowe, 2) zasądzić od Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi kwotę 340 (trzysta czterdzieści) zł na rzecz skarżącego M. P., tytułem zwrotu kosztów postępowania. M. P., reprezentowany przez radcę prawnego G. D. w dniu 8 maja 2008 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) wniósł za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Skarżący podał, że w dniu 3 sierpnia 2007 r. skierował do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniosek o stwierdzenie nieważności orzeczenia nr [...] Ministra Leśnictwa z dnia [...] kwietnia 1950 r. o przejęciu na własność Państwa przedsiębiorstwa M. - w części dotyczącej składników majątkowych przedsiębiorstwa pod nazwą Ł. Pomimo upływu ponad ośmiu miesięcy od otrzymania wniosku organ nie podjął jakichkolwiek czynności w celu rozpoznania wniosku, nie poinformował także, jak tego wymaga art. 36 kpa o przewidywanym terminie załatwienia sprawy oraz o przyczynach zwłoki. Skarżący wniósł o zobowiązanie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi do wydania w określonym przez Sąd terminie decyzji w przedmiocie wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia o przejęciu na własność Państwa przedsiębiorstwa i zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania oraz kosztów zastępstwa procesowego. W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi podniósł, iż w dniu [,,,] maja 2008 r. wydał postanowienie nr [...], którym przekazał w celu rozpatrzenia, zgodnie z właściwością, Ministrowi Środowiska wniosek M. P. z dnia 3 sierpnia 2007 r. W związku z powyższym organ stwierdził, że nie pozostaje w przedmiotowej sprawie w bezczynności i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W rozpatrywanej sprawie skarżący wnieśli skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Z akt sprawy wynika, że do organu w dniu 7 sierpnia 2007 r. wpłynął wniosek M. P. z dnia 3 sierpnia 2007 r. o stwierdzenie nieważności orzeczenia nr [...] Ministra Leśnictwa z dnia [...] kwietnia 1950 r. Stosownie do treści art. 35 § 3 Kpa, organ winien załatwić sprawę w ciągu miesiąca od wskazanej wyżej daty (ewentualnie nie później niż w ciągu 2 miesięcy). Jak wynika z informacji zawartych w odpowiedzi na skargę oraz ze znajdujących się w aktach dokumentów, organ po wniesieniu przez skarżącego skargi na bezczynność w dniu 8 maja 2008 r. wydał w dniu [...] maja 2008 r. postanowienie o przekazaniu przedmiotowego wniosku według właściwości innemu organowi, w związku z czym ustała jego bezczynność. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd uznał, że skoro w dniu wniesienia skargi Minister pozostawał w bezczynności, a następnie - przed przekazaniem tej skargi do Sądu - wydał wymagane rozstrzygnięcie, to tym samym uwzględnił skargę na bezczynność w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Przepis ten stanowi, że organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Z kolei z przepisu art. 149 powołanej ustawy wynika, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność nawet wówczas, gdy ta decyzja lub akt zostały podjęte z naruszeniem terminu przewidzianego do ich wydania. W takim wypadku postępowanie sądowe w sprawie ze skargi na bezczynność organu winno ulec umorzeniu jako bezprzedmiotowe (por. postanowienie NSA z dnia 15 czerwca 2004 r., sygn. akt GSK 609/04. niepublikowane). Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 161 w związku z art. 54 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł o umorzeniu postępowania. O zwrocie kosztów postanowiono na mocy art. 201 § 1 powołanej ustawy oraz § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).