IV SAB/Wa 75/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 8 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. H. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi J. H. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych w sprawie rozpatrzenia wniosku z dnia 2 września 2012 r. postanawia: pozostawić wniosek bez rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 17 czerwca 2013 r. sygn. akt IV SAB/Wa 75/13 odrzucił skargę J. H. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych w sprawie rozpatrzenia wniosku z dnia 2 września 2012 r. Odpis postanowienia doręczono skarżącemu w dniu 5 lipca 2013 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru znajduje się na karcie nr 25 akt sprawy). W dniu 11 lipca 2013 r. (data stempla pocztowego) J. H. złożył do akt sprawy sygn. IV SAB/Wa 75/13 pismo, w którym zwrócił się o ustanowienie adwokata w celu sporządzenia i złożenia skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 17 czerwca 2013 r. o odrzuceniu skargi. Z uwagi na fakt, iż powyższy wniosek został złożony w zwykłej formie pisemnej, pismem z dnia 18 lipca 2013 r. (karta nr 30 akt sprawy) wezwano skarżącego do złożenia wniosku na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy w terminie 7. dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Do wezwania, które doręczono skarżącemu w dniu 29 lipca 2013 r. dołączono stosowny formularz wniosku (zwrotne potwierdzenie odbioru znajduje się na karcie nr 31 akt sprawy). W terminie otwartym do wykonania wskazanego wezwania skarżący nie złożył do Sądu wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu. W piśmie z dnia 30 lipca 2013 r. zakwestionował natomiast niewskazanie w piśmie z dnia 18 lipca 2013 r. daty przedmiotowego wniosku oraz niedoręczenie zarządzenia z dnia 17 lipca 2013 r., na podstawie którego wystosowano do niego rzeczone wezwanie. Nadmienił, że do wypełniania formularza PPF trzeba więcej danych niż sygnatura, nazwisko itp. Referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 27 sierpnia 2013 r. pozostawił bez rozpoznania wniosek J. H. o przyznanie prawa pomocy. Zarządzenie doręczono stronie w dniu 11 września 2013 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru znajduje się na karcie nr 40 akt sprawy). W dniu 17 września 2013 r. (data stempla pocztowego) skarżący wniósł sprzeciw od zarządzenia referendarza sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Przedmiotem postępowania po złożeniu sprzeciwu nie jest więc ocena zarządzenia wydanego przez referendarza sądowego, lecz ponowna ocena złożonego przez stronę wniosku o przyznanie prawa pomocy - w pierwszej kolejności ocena warunków formalnych tego wniosku. Stosownie do treści art. 252 § 2 ppsa wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się do wojewódzkiego sądu administracyjnego na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Wzory urzędowych formularzy wniosku o przyznanie prawa pomocy określono w załącznikach nr 1 i 2 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. Nr 227, poz. 2245). Wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania (art. 257 ppsa). Przepisy art. 252 § 2 i art. 257 ppsa mają charakter bezwzględnie obowiązujący. Zatem w sytuacji, gdy strona postępowania sądowoadministracyjnego ubiega się o przyznanie prawa pomocy obowiązana jest każdorazowo złożyć wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, przy czym wypełnienie tego obowiązku może nastąpić od razu (bezpośrednie złożenie wypełnionego formularza w Sądzie) lub poprzez złożenie takiego formularza w wyznaczonym terminie (uzupełnienie wniosku złożonego uprzednio w niewłaściwej formie). W przedmiotowej sprawie J. H., pomimo prawidłowo doręczonego wezwania do wypełnienia i złożenia w Sądzie formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, wymienionego wezwania nie wykonał. Tym samym nie uzupełnił on uprzednio złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zwykłej formie. To zaś obliguje do pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Należy podkreślić, że wezwanie z dnia 18 lipca 2013 r. zostało sformułowane w sposób jasny, precyzyjny, a w konsekwencji wystarczający do jego prawidłowego wykonania. Trzeba też zauważyć, że J. H. w piśmie z dnia 7 lipca 2013 r. wyraźnie zaznaczył - podając sygnaturę akt - do jakiej sprawy je składa i wskazał, że wniosek ustanowienie adwokata służy sporządzeniu i wniesieniu skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu z dnia 17 czerwca 2013 r. Wbrew temu, co usiłuje sugerować w piśmie z dnia 30 lipca 2013 r., dokładnie wiedział, którego wniosku dotyczy skierowane doń wezwanie. W uzasadnieniu sprzeciwu z dnia 14 września 2013 r. skarżący przedstawił zaś argumentację, która w żaden sposób nie wyjaśnia przyczyn nieuzupełnienia braku przedmiotowego wniosku. Zarzucił zarządzeniu referendarza sądowego wskazanie okoliczności, o których w tym uzasadnieniu nawet nie wspomniano. W dalszym ciągu nie złożył także wniosku o przyznanie prawa pomocy na doręczonym mu formularzu. W tym stanie rzeczy, mając na uwadze, że pozostawienie bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w przypadku niezłożenia go na urzędowym formularzu jest obligatoryjne, na podstawie art. 257 w zw. z art. 260 ppsa należało orzec, jak w postanowieniu.