IV SAB/Wa 77/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Otylia Wierzbicka po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. kwotę 340 (trzysta czterdzieści) zł na rzecz skarżącej E. W., tytułem zwrotu kosztów postępowania. E. W., reprezentowana przez adwokata D. W. w dniu 6 maja 2008 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) wniosła za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. Skarżąca podała, że w dniu 5 listopada 2007 r. wniosła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. zażalenie na postanowienie Prezydenta W. nr [...] z dnia [...] października 2007 r. Do momentu wniesienia przez skarżącą skargi organ nie wydał rozstrzygnięcia, uchybiając tym samym obowiązkowi określonemu w art. 35 § 3 kpa, nie wskazał także, jak tego wymaga art. 36 kpa, nowego terminu załatwienia sprawy. W związku z powyższym skarżąca wniosła o zobowiązanie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. do wydania decyzji we wskazanej sprawie w terminie 14 dni, stosownie do treści art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej P.p.s.a.) oraz o zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. stwierdziło, że skarga E. W. nie została poprzedzona wezwaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. do usunięcia naruszenia prawa, co oznacza, że skarga jest przedwczesna a w konsekwencji niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Ponadto organ podniósł, że postanowieniem z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 kpa umorzył postępowanie zażaleniowe w niniejszej sprawie, w związku z czym nie istnieją podstawy do uznania, że Kolegium dopuściło się i nadal dopuszcza w tej sprawie bezczynności. Pismem z dnia 31 lipca 2008 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) skarżąca cofnęła skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W rozpatrywanej sprawie skarżąca wniosła skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. Z akt sprawy wynika, że w dniu 27 grudnia 2007 r. wpłynęło do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. zażalenie E. W. z dnia 5 listopada 2007 r. na postanowienie Prezydenta W. nr [...] z dnia [...] października 2007 r. Stosownie do treści art. 35 § 3 kpa, organ winien załatwić sprawę w ciągu miesiąca od wskazanej wyżej daty (ewentualnie nie później niż w ciągu 2 miesięcy). Jak wynika z informacji zawartych w odpowiedzi na skargę oraz ze znajdujących się w aktach dokumentów, organ po wniesieniu przez skarżącą skargi na bezczynność, wydał w dniu [...] czerwca 2008 r. postanowienie o umorzeniu postępowania zażaleniowego, w związku z czym ustała jego bezczynność. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd uznał, że skoro w dniu wniesienia skargi Minister pozostawał w bezczynności, a następnie – przed przekazaniem tej skargi do Sądu – wydał wymagane rozstrzygnięcie, to tym samym uwzględnił skargę na bezczynność w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a. Przepis ten stanowi, że organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Z kolei z przepisu art. 149 powołanej ustawy wynika, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność nawet wówczas, gdy ta decyzja lub akt zostały podjęte z naruszeniem terminu przewidzianego do ich wydania. W takim wypadku postępowanie sądowe w sprawie ze skargi na bezczynność organu winno ulec umorzeniu jako bezprzedmiotowe (por. postanowienie NSA z dnia 15 czerwca 2004 r., sygn. akt GSK 609/04. niepublikowane). Odnosząc się do wniosku Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. o odrzucenie skargi ze względu na brak uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa należy stwierdzić, że jest on niezasadny. Zgodnie z art. 52 § 3 P.p.s.a jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 bądź bezczynność organu w tych sprawach, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. Tryb ten jednak ma zastosowanie tylko w sprawach wymienionych w art. 3 § 2 pkt 4 ww. ustawy, to znaczy, gdy chodzi o inne niż wymienione w pkt 1-3 (tego artykułu) akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Nie dotyczy to skarg na decyzje administracyjne lub bezczynność w wydaniu takiej decyzji. Oznacza to, że wówczas gdy w bezczynności w załatwieniu sprawy administracyjnej rozstrzyganej decyzją administracyjną pozostaje samorządowe kolegium odwoławcze, to stronie przysługuje bezpośrednio skarga na bezczynność tego organu do sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 6 lipca 2006 r. I OSK 480/06, LEX 188512). Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 161 w związku z art. 54 § 3 P.p.s.a., orzekł o umorzeniu postępowania. O zwrocie kosztów postanowiono na mocy art. 201 § 1 powołanej ustawy oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).