IV SAB/Wa 77/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie wydania rozstrzygnięcia postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zasądzić na rzecz skarżącego od Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi kwotę 100 (sto) złotych oraz kwotę 240 (dwieście czterdzieści) oraz kwotę 17 (siedemnaście) zł, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia 21 kwietnia 2011 r. A. P., reprezentowany przez adwokata, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, polegającą na nierozpozaniu, w terminie określonym w art. 35 Kpa, odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2005 r. W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o jej oddalenie wskazując, że rozpoznał odwołanie skarżącego i w dniu 27 maja 2011 r. wydał decyzję utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2005 r. Decyzja z dnia [...] maja 2011 r. została załączona do akt sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Jak wynika z akt sprawy Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi uwzględnił skargę na bezczynność. Uwzględnienie skargi polegało na rozpatrzeniu odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2005 r. i wydaniu w dniu [...] maja 2011r. decyzji utrzymującej ją w mocy. W tej sytuacji, w rezultacie skorzystania przez organ z uprawnień samokontrolnych przewidzianych przez ustawodawcę w art. 54 § 3 cyt. ustawy, przestał istnieć przedmiot zaskarżenia. Skoro nie istnieje przedmiot zaskarżenia, to skarga stała się bezprzedmiotowa. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w punkcie 1 sentencji. Orzekając w punkcie 2 postanowienia Sąd miał na względzie, iż zgodnie z art. 201 § 1 powołanej ustawy w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 cyt. ustawy skarżącemu należy się od organu administracji publicznej, który w ramach autokontroli uwzględnił skargę, zwrot kosztów postępowania. Na podstawie tego przepisu w zw. z art. 205 § 1 i 2 powołanej ustawy zasądzono na rzecz skarżącego koszty postępowania, na które składają się: wpis od skargi - 100 zł, wynagrodzenie dla adwokata reprezentującego skarżącego – 240 zł. Wysokość tego wynagrodzenia ustalono zgodnie z rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1348 ze zm.), oraz kwota 17 zł tytułem zwrotu opłaty skarbowej za udzielone pełnomocnictwo.