IV SAB/Wa 77/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA Wanda Zielińska – Baran po rozpoznaniu w 1 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi L. K. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnianie danych postanawia: pozostawić wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania W piśmie z dnia 1 czerwca 2012 r. L. K. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jego skargi na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnianie danych. Postanowieniem z dnia 1 sierpnia 2012 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostawił wniosek bez rozpoznania, ponieważ skarżący nie złożył wniosku na urzędowym formularzu. Od powyższego postanowienia skarżący pismem z 10 sierpnia 2012 r. wniósł sprzeciw podnosząc, że wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zostać rozpoznany merytorycznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 zwaną dalej Ppsa), wniesienie w terminie sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego powoduje, iż postanowienie to traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do art. 252 § 2 Ppsa wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. W myśl art. 257 Ppsa wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Wnioskodawcy pismem z dnia 3 lipca 2012 r. przesłano formularz PPF wraz z pouczeniem, co powinien zawierać. Jak wynika z akt sprawy został on doręczony wnioskodawcy w dniu 9 lipca 2012 r. Do dnia rozpoznawania sprzeciwu skarżący nie nadesłał wypełnionego wniosku. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 257 Ppsa Sąd orzekł jak w sentencji.