IV SAB/Wa 77/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska – Litwiniec po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na bezczynność Prokuratora Generalnego w przedmiocie realizacji obowiązków postanawia: odrzucić skargę W piśmie złożonym w dniu 22 stycznia 2015 r. J. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prokuratora Generalnego w zakresie, w jakim uchyla się od obowiązków określonych w art. 14 ust. 2 i art. 16 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 2005 r. o działalności lobbingowej w procesie stanowienia prawa tj. zapewnienia mu dostępu do kierowanego urzędu w celu prowadzenia zawodowej działalności lobbingowej w siedzibie urzędu – Prokuratury Generalnej oraz opublikowania w Biuletynie Informacji Publicznej informacji na temat działań podejmowanych przez skarżącego w ramach zawodowej działalności lobbingowej. W odpowiedzi na skargę Prokurator Generalny wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ jest niedopuszczalna. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 poz. 270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Art. 3 § 2 tej ustawy stanowi, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1- 4a. Wskazać należy, że bezczynność organu występuje wówczas, gdy organ administracji zobowiązany do podjęcia czynności nie podejmuje jej w przewidzianym prawem terminie. Sądy administracyjne rozpatrują skargi na bezczynność organów administracji wyłącznie zaś w zakresie postępowań, które mogą zakończyć się wydaniem rozstrzygnięć lup podjęcia czynność o których mowa w powyższym przepisie. Skarżący zarzuca bezczynność Prokuratora Generalnego polegającą uchylaniu się od obowiązków określonych w art. 14 ust. 2 i art. 16 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 2005 r. o działalności lobbingowej w procesie stanowienia prawa. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 7 lipca 2005 r. o działalności lobbingowej w procesie stanowienia prawa określa ona zasady jawności działalności lobbingowej w procesie stanowienia prawa (...), zgodnie zaś z art. 2 "w rozumieniu ustawy działalnością lobbingową jest każde działanie prowadzone metodami prawnie dozwolonymi zmierzające do wywarcia wpływu na organy władzy publicznej w procesie stanowienia prawa". Wobec tego stwierdzić należy, że ma ona zastosowanie jedynie do organów władzy publicznej (ograniczenie podmiotowe) w sytuacji gdy biorą one udział w procesie stanowienia prawa. Wbrew twierdzeniu skarżącego prokurator Generalny nie jest organem władzy publicznej biorącym udział w procesie stanowienia prawa. Zgodnie z treścią art. 1 ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1985r. o prokuraturze (Dz. U. z 2008 r. Nr 7, poz. 39 ze zm.) prokuratura, w tym Prokurator Generalny jest organem ochrony prawnej. Zgodnie zaś z art. 2 tej ustawy zadaniem prokuratury jest strzeżenie praworządności oraz czuwanie nad ściganiem przestępstw, które to zadania stosownie m.in. do art. 3 ust. 1 pkt 9 Prokurator Generalny i podlegli mu prokuratorzy wykonują przez opiniowanie projektów aktów normatywnych. Wobec tego ustawodawca wprost wskazał, że rola prokuratora w opiniowaniu aktów prawnych związana jest ze strzeżeniem praworządności. Nie można zatem uznać, że Prokurator Generalny bierze udział w procesie stanowienia prawa. Zresztą żaden przepis prawa powszechnie obowiązującego nie przyznaje mu również inicjatywy ustawodawczej. Stwierdzić zatem należy, że Prokurator Generalny nie był uprawniony do dokonania czynności dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Wobec tego nie można zarzucać mu bezczynności w podejmowaniu działań wynikających z ustawy z dnia 7 lipca 2005 r. o działalności lobbingowej w procesie stanowienia prawa Z tego względu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji.