IV SAB/Wa 78/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska, Sędzia WSA Michał Sowiński (spr.), Protokolant Agnieszka Olszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 października 2009 r. sprawy ze skargi "Y." Sp. z o.o. z siedzibą w W. na bezczynność Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w przedmiocie rozpoznania zażalenia 1. zobowiązuje Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego do rozpoznania zażalenia skarżącej z dnia 1 września 2008 r. na postanowienie Prezydenta W. – [...] Konserwatora Zabytków z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia warunków zabudowy w terminie jednego miesiąca od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi sprawy; 2. zasądza od Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego na rzecz skarżącej "Y." Sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. "Y." Sp. z o.o. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w zakresie rozpatrzenia zażalenia na postanowienie Prezydenta W. – [...] Konserwatora Zabytków nr [...] z [...] sierpnia 2008 r. Stan sprawy przedstawia się następująco. Postanowieniem z [...] sierpnia 2008 r. nr [...] Prezydent W. - [...] Konserwator Zabytków, orzekając jako organ współdziałający, nie uzgodnił decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na realizacji budynku mieszkalnego z funkcją usługową na parterze, na działce nr ew. [...] w obrębie [...], położonej przy ul. [...]. Pismem z 1 września 2008 r. skarżąca Spółka wniosła zażalenie do Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego na powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie w całości i umorzenie postępowania administracyjnego prowadzonego w trybie art. 106 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.); dalej: "k.p.a.". W skardze do WSA w Warszawie Spółka zarzuciła organowi właściwemu do rozpoznania zażalenia rażącą obrazę przepisów postępowania administracyjnego, tj. art. 12 § 1 k.p.a. w związku z art. 35 § 3 oraz art. 36 § 1 i § 2 k.p.a. polegającą na nierozpoznaniu zażalenia Spółki pomimo upływu ponad 7 miesięcy od dnia złożenia środka odwoławczego. Z uwagi na powyższe, skarżąca wniosła o zobowiązanie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego do rozpoznania i rozstrzygnięcia zażalenia w terminie nie dłuższym niż 7 dni od dnia uprawomocnienia się wyroku. W uzasadnieniu wskazano, iż w świetle okoliczności faktycznych rozpoznawanej sprawy nie ulega wątpliwości, iż maksymalne terminy rozpatrzenia sprawy w postępowaniu odwoławczym zostały znacznie przekroczone, a co więcej - Minister nie informował strony o przewidywanym terminie rozpatrzenia zażalenia. W odpowiedzi na skargę Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego podniósł, iż pismem z 26 maja 2009 r. zwrócono się do organu prowadzącego postępowanie główne o udzielenie informacji odnośnie ustalenia stron postępowania. Minister wyjaśnił, iż postępowanie w sprawie zażalenia na postanowienie [...] Konserwatora Zabytków zostanie zakończone niezwłocznie po otrzymaniu odpowiedzi od organu prowadzącego postępowanie główne w sprawie ustalenia warunków zabudowy. Pismem procesowym z 7 września 2009 r. skarżąca poinformowała, że do dnia 4 września 2009 r. zażalenie nadal nie zostało merytorycznie rozpoznane przez organ odwoławczy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest zasadna. W sprawach ze skargi na bezczynność organów administracji publicznej sąd administracyjny orzeka według stanu prawnego i faktycznego istniejącego w chwili orzekania. Innymi słowy przedmiotem niniejszego postępowania jest wyłącznie kwestia czy organ w dacie orzekania pozostaje w bezczynności. Z bezczynnością organu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.); dalej: "p.p.s.a." mamy do czynienia wówczas, gdy w ustawowym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt (decyzja, postanowienie, inny akt) nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich podjęciu lub dokonaniu (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005 r., str. 86). Stosownie do art. 35 § 3 k.p.a. załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Zgodnie zaś z art. 144 k.p.a. w sprawach nie uregulowanych w rozdziale 11 do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań. Odnosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, iż bezspornym jest, że Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego nie wydał rozstrzygnięcia w sprawie rozpoznawanej na skutek zażalenia skarżącej na postanowienie Prezydenta W. - [...] Konserwatora Zabytków nr [...] z [...] sierpnia 2008 r. Skoro brak jest rozstrzygnięcia, które powinno zapaść bez zbędnej zwłoki z uwzględnieniem terminów określonych w art. 35 k.p.a., to bez wątpienia organ pozostaje w bezczynności. Podkreślenia wymaga przy tym, iż od czasu złożenia zażalenia do dnia wyrokowania upłynął ponad rok. Stosownie do treści art. 36 § 1 k.p.a. organ zawiadamiając strony o niezałatwieniu sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. obowiązany jest podać przyczyny zwłoki, jak również wskazać nowy termin załatwienia sprawy. Z pisma organu z 29 maja 2009 r. wynika, iż w przedmiotowej sprawie strony nie zostały poinformowane o przyczynie niezałatwienia sprawy w terminie, a także o wyznaczeniu nowego terminu jej załatwienia. Jednocześnie Minister poinformował, iż pismem z 26 maja 2009 r. zwrócono się do organu prowadzącego postępowanie główne o udzielenie informacji odnośnie ustalenia stron postępowania. Minister wyjaśnił w tym kontekście, iż postępowanie w sprawie zażalenia na postanowienie [...] Konserwatora Zabytków zostanie zakończone niezwłocznie po otrzymaniu odpowiedzi od organu prowadzącego postępowanie główne w sprawie ustalenia warunków zabudowy. Z pisma procesowego strony skarżącej wynika jednak, iż pomimo uzyskania w dniu 4 czerwca 2009 r. odpowiedzi na powyższe pismo, zażalenie Spółki nie zostało rozpoznane przez organ odwoławczy do dnia 4 września 2009 r. Skarżąca zaznaczyła również, iż organ odwoławczy skierował do organu I instancji kolejne pisma, wskazujące na niekompletność akt oraz braki w materiale dowodowym. Podkreślono, iż we wcześniejszej korespondencji organ nie wskazywał na braki w tym zakresie. W ocenie Sądu, opisany wyżej sposób procedowania organu II instancji wskazuje, iż brak rozstrzygnięcia w sprawie jest wynikiem bezczynności organu, polegającej na nieuzasadnionym przewlekaniu w czasie postępowania, nie zaś przeszkód nie dających się usunąć. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego pozostaje w bezczynności w rozpoznaniu zażalenia skarżącej z 1 września 2008 r. i na podstawie art. 149 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.