IV SAB/Wa 8/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Agnieszka Góra-Błaszczykowska po rozpoznaniu w 18 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. L. na bezczynność Zarządu Dzielnicy [...] W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie warunków zabudowy postanawia: 1). umorzyć postępowanie sądowe, 2). zasądzić od Zarządu Dzielnicy [...] W. na rzecz skarżącego kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniu 10 grudnia 2012 r. skarżący S. L. złożył skargę na bezczynność Urzędu Dzielnicy [...] W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania garażu w budynku mieszkalnym jednorodzinnym wolnostojącym na cele mieszkalne na działce nr [...] z obrębu [...], położonej przy ul. [...] na terenie Dzielnicy [...] w W. W odpowiedzi na skargę Zarząd Dzielnicy [...] W. poinformował, że decyzją z dnia [...] grudnia 2012 r., Nr [...] rozpoznał wniosek skarżącego i odmówił ustalenia warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270; zwanej dalej P.p.s.a.), sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności. Zatem nakazanie wydania decyzji administracyjnej możliwe jest, gdy organ nie rozstrzygnął toczącej się przed nim sprawy. Celem skargi na bezczynność jest bowiem ostatecznie wydanie żądanego aktu, którego organ nie wydał pomimo istnienia prawnego obowiązku w tym zakresie. Z przytoczonego przepisu wynika więc, że ewentualne zobowiązanie organu do wydania decyzji nie jest możliwe, gdy organ decyzję taką wydał, choćby nawet naruszył przy tym terminy określone w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego, przewidziane dla załatwiania spraw. Jak wynika z akt sprawy Zarząd Dzielnicy [...] W. decyzją z dnia [...] grudnia 2012 r. rozpoznał wniosek skarżącego i odmówił ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania garażu w budynku mieszkalnym jednorodzinnym wolnostojącym na cele mieszkalne na działce nr [...] z obrębu [...], położonej przy ul. [...] na terenie Dzielnicy [...] w W. W tym stanie rzeczy rozpoznanie skargi stało się bezprzedmiotowe, albowiem przy zarzucie bezczynności Sąd orzeka według stanu na dzień orzekania. Bezspornym jest, że w dacie wydania niniejszego postanowienia ustała bezczynność organu, bowiem wniosek skarżącego o ustalenie warunków zabudowy w dniu [...] grudnia 2012 r. został rozpoznany. Stosownie do art. 201 § 1 P.p.s.a. zwrot kosztów postępowania sądowego przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyn określonych w art. 54 § 3 powyższej ustawy, zgodnie z którym organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Z powyższych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i art. 201 § 1 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.