IV SAB/Wa 80/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Szymańska, Sędziowie Sędzia WSA Aneta Dąbrowska, Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec (spr.), Protokolant Agnieszka Matuszewska, po rozpoznaniu w dniu 3 października 2008 r. na rozprawie sprawy ze skargi T. K. na bezczynność Prezydenta Miasta W. w przedmiocie niewykonania uchwały p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę; 2. przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata L. K. N. prowadzącego Kancelarię Adwokacką przy ul. [...] w W. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych oraz kwotę 52,80 (pięćdziesiąt dwa 80/100) złotych stanowiącą 22 % podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. IV SAB/Wa 80/08 UZASADNIENIE Skarżąca T. K. zarzuciła Prezydentowi W. bezczynność polegającą na braku wykonania uchwały Rady W. nr [...] z dnia [...].07.2006 r. w sprawie kontroli zleconej Komisji Rewizyjnej i wniosła o zobowiązanie Prezydenta do przygotowania w terminie 60 dni projektu uchwały w przedmiocie planu zagospodarowania przestrzennego w zakresie ul. [...] w W., względnie wydania w tym terminie decyzji lokalizacyjnej dotyczącej tej ulicy. W uzasadnieniu swego żądania skarżąca podniosła, iż wyrokiem z dnia 26.03.2004 r., sygn. akt IV SA/4275/02 WSA w Warszawie stwierdził nieważność § 14 ust. 1 pkt 7 uchwały Rady Gminy W. nr [...] z dnia [...] 09.2002 r. w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego W, usuwając w efekcie ustalenia tego planu dla ul. [...]. Ze sprawozdania pokontrolnego dotyczącego prawidłowości procesu sporządzania tego planu wynika, iż Gmina powinna podjąć stosowną uchwałę uzupełniającą ten zapis. Wykonanie uchwały Rady W nr [...] z dnia [...].07.2006 r. w sprawie kontroli zleconej Komisji Rewizyjnej powierzono Prezydentowi W. W sprawozdaniu przyjętym tą uchwałą podniesiono, iż od 4 lat do takiego uzupełnienia nie dochodzi, nie została też wydana decyzja lokalizacyjna dotycząca ulicy [...]. Istniejący ciąg pieszo-jezdny nie spełnia wymogów prawem przewidzianych, ma bowiem szerokość zaledwie 3 m, a zrealizowana zabudowa mieszkaniowa nie pozwala na jego poszerzenie. Skarżąca nadmieniła nadto, iż pismem z dnia 15.10.2007 r. wezwała Prezydenta W. do usunięcia naruszenia prawa, jednakże bezskutecznie. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Prezydenta W. wniósł o jej oddalenie stwierdzając, iż jakkolwiek Prezydent jest organem wykonawczym Gminy w zakresie wykonywania uchwał Rady miasta nie pozostaje jednakże w niniejszej sprawie w bezczynności. Ulica [...] nie jest zaliczona do kategorii dróg gminnych, z tej kategorii wykreślona została uchwałą z dnia [..].12.2004 r. Na prawidłowe urządzenie tej drogi brak jest natomiast środków finansowych. Nadto odbyłoby się to z ogromnym uszczerbkiem dla właścicieli innych nieruchomości położonych przy tej ulicy, posiadających nowe, w bardzo dobrym stanie technicznym budynki mieszkalne tuż przy istniejącej drodze. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji lub innego aktu administracyjnego albo nie podjął stosownej czynności. Ustawa z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (określana dalej P.p.s.a.) w art. 3 § 2 pkt 8 stanowi, iż Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, w tym orzekają w sprawach skarg na bezczynność organów wówczas, gdy te zobowiązane są do wydania : 1. decyzji administracyjnych; 2. postanowień, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty; 3. postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczający; 4. innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zatem tylko we wskazanym zakresie spraw można wnosić skargę na bezczynność organu. Ustawodawca nie przewidział natomiast możliwości wnoszenia takich skarg na zaniechanie wydania aktów prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej (art. 3 § 2 pkt. 5 cyt. ustawy). Należy podkreślić, iż profesjonalny pełnomocnik skarżącej na rozprawie uściślił, iż złożona przez nią skarga zarzuca bezczynność Prezydenta W. co do niewykonania § 2 uchwały Rady W. nr [...] z dnia [...].07.2006 r. w sprawie kontroli zleconej Komisji Rewizyjnej, a jej podstawa prawna znajduje się w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Wynika z tego, iż w skardze zarzucono Prezydentowi zaniechanie wydania lub dokonania innego niż określone w pkt 1-3 art. 3 § 2 P.p.s.a. aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W ocenie Sądu nie sposób podzielić tego stanowiska. W tym miejscu należy zauważyć, iż akt lub czynność z art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., której zaniechał organ musi spełniać łącznie szereg warunków. W tym nie może mieć charakteru decyzji lub postanowienia wydanych w postępowaniu jurysdykcyjnym, egzekucyjnym lub zabezpieczającym i zaskarżalnych na podstawie 3 § 2 pkt 1-3 P.p.s.a., nadto akt lub czynność muszą być skierowane do indywidualnego podmiotu, a także "dotyczyć" uprawnień lub obowiązków, wynikających z przepisów prawa (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, W.P. LexisNexis, W-wa 2005, s. 59 nast). Ani żądanie wydania uchwały, która ma stanowić prawo miejscowe, ani też wydanie decyzji lokalizacyjnej warunków tych nie spełniają. Zatem powierzenie Prezydentowi W. wykonania uchwały Rady W nr [...] z dnia [...].07.2006 r. w sprawie kontroli zleconej Komisji Rewizyjnej nie rodzi po jego stronie obowiązku wydania lub dokonania innego niż określone w pkt 1-3 art. 3 § 2 P.p.s.a. aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W tym stanie rzeczy bezpodstawny jest zarzut bezczynności Prezydenta W. w zarzuconym zakresie z uwagi na niedopuszczalność wniesienia przedłożonej skargi. Z przytoczonych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) - orzekł w pkt. 1 sentencji. O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu rozstrzygnięto w pkt. 2, w oparciu o art. 250 P.p.s.a.