IV SAB/Wa 80/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Aneta Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na bezczynność Ministra Środowiska w przedmiocie nierozpoznania zażalenia postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; 2. zasądzić od Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska na rzecz skarżącego J. K. kwotę 340 (trzysta czterdzieści) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. J. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Środowiska w przedmiocie nierozpoznania zażalenia, domagając się zobowiązania ww organu do wydania postanowienia w terminie czternastu dni od daty wydania wyroku oraz zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych.. Skarżący wskazał, iż postanowieniem z [...] kwietnia 2008r. Wojewoda [...] odmówił uzgodnienia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego, budynku gospodarczego z niezbędnymi elementami infrastruktury technicznej i drogowej zbiornika bezodpływowego na działce o nr ewidencyjnym [...] w miejscowości K., gmina S. Na powyższe postanowienie zostało wniesione za pośrednictwem Wojewody [...] zażalenie, które 26 maja 2008r. przekazano Ministrowi Środowiska. Mimo upływu dziewięciu miesięcy, do dnia składania skargi, organ odwoławczy nie rozpatrzył zażalenia, czym naruszył terminy ustawowe. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska – w odpowiedzi na skargę – wniósł o oddalenie skargi. Organ wskazał, iż postanowieniem z [...] maja 2009r. uchylił w całości zaskarżone postanowienie Wojewody [...] i uzgodnił przedmiotową inwestycję, zatem nie pozostaje już w bezczynności. Sąd zważył co następuje: W niniejszej sprawie strona skarżąca wniosła skargę na bezczynność Ministra Środowiska. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że skarżący wniósł 13 maja 2008r. zażalenie na postanowienie Wojewody [...] z [...] kwietnia 2008r. Zgodnie z art. 35 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 Kodeks postępowania administracyjnego ((Dz.U. z 2000r. nr 98, poz. 1071, ze zm.) – dalej w skrócie: K.p.a.) organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Natomiast stosownie do art. 35 § 3 K.p.a. załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić (....) w postępowaniu odwoławczym – w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Jak wynika z informacji zawartych w odpowiedzi na skargę oraz ze znajdujących się w aktach dokumentów, Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska, po wniesieniu przez stronę skarżącą skargi na bezczynność w dniu 6 maja 2009r. wydał postanowienie, którym uchylił w całości zaskarżone postanowienie Wojewody [...] i uzgodnił przedmiotową inwestycję, w związku z czym ustała jego bezczynność. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd uznał, że skoro w dniu wniesienia skargi organ pozostawał w bezczynności, a następnie w związku ze złożeniem skargi na bezczynność wydał wymagane rozstrzygnięcie, to tym samym uwzględnił skargę na bezczynność w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ((Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) – dalej w skrócie: P.p.s.a.). Przepis ten stanowi, że organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Z kolei z art. 149 P.p.s.a. wynika, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność nawet wówczas, gdy ta decyzja lub akt zostały podjęte z naruszeniem terminu przewidzianego do ich wydania. W takim wypadku postępowanie sądowe w sprawie ze skargi na bezczynność staje się bezprzedmiotowe (uchwała NSA z 26.11. 2008r., sygn. akt I OPS 6/08, publ. Lex nr 463487). Bezprzedmiotowość postępowania rodzi skutek w postaci wydania przez Sąd postanowienia o umorzeniu postępowania stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. W sytuacji zaś umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 P.p.s.a. skarżącemu przysługuje – na podstawie art. 201 § 1 P.p.s.a. – zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W tym stanie - na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 P.p.s.a. w związku z art. 54 § 3 P.p.s.a. – orzeczono jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów, na zasadzie art. 201 § 1 P.p.s.a. oraz § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. nr 163, poz. 1349, ze zm.), orzeczono jak w pkt 2 sentencji.