IV SAB/Wa 81/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marian Wolanin, Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska, Sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran (spr.), Protokolant Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 sierpnia 2009 r. sprawy ze skargi J. O. na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie w sprawie rozpoznania wniosku 1. zobowiązuje organ do rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia 25 kwietnia 2008 roku w terminie 2 miesięcy od dnia otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi sprawy; 2. zasądza od Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na rzecz J. O. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia 22 kwietnia 2009 r. J. O. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi. W uzasadnieniu skarżący wyjaśnił, iż wyrokiem z dnia 12 listopada 2007 r., sygn. akt IV SAB/Wa 142/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi do rozpoznania wniosku J. O. o stwierdzenie nieważności orzeczenia Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych z dnia [...] stycznia 1949 roku. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wydał w dniu [...] kwietnia 2008 r. decyzję znak: [...], odmawiającą stwierdzenia nieważności orzeczenia Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych z dnia [...] stycznia 1949r. (nr [...]) w części orzekającej o przejściu na rzecz Państwa na podstawie art. 2 ust. 1 lit. e dekretu z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej (Dz. U. z 1945 r. , Nr 3, poz. 13) gruntów o powierzchni 51,68 ha, położonych na terenie miasta T., stanowiących byłą własność J.O., odmawiającą stwierdzenia nieważności w/w orzeczenia Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych z dnia [...] stycznia 1949 r. w części orzekającej o przejściu na rzecz Państwa parcel budowlanych położonych w T.. przy ul. [...] , ul. [...], ul. [...] i ul. [...], pochodzących z majątku C. Nr [...] należącego wówczas do J. O., stwierdzającą nieważność w/w orzeczenia Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych z dnia [...] stycznia 1949 r. w części orzekającej o przejściu na rzecz Państwa działek budowlanych pochodzących z nieruchomości hip. Nr [...] i hip. Nr [...], stanowiących wówczas własność J. O., położonych w T. przy ul. [...], ul. [...], ul. [...], ul. [...], ul. [...] i ul. [...], które obecnie stanowią własność Skarbu Państwa (działki [...], [...], [...], część [...], [...], [...], [...], część [...], część [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] , [...] , [...], [...]); w odniesieniu do działek obecnie oznaczonych nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] , [...] , [...], [...], [...], [...] , [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...],[...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], będących we władaniu osób fizycznych i prawnych, ze względu na zaistnienie nieodwracalnych skutków prawnych i stwierdzającej wydanie w/w orzeczenia Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych z dnia [...] stycznia 1949 r. z naruszeniem prawa, oraz odmawiającą stwierdzenia nieważności w/w orzeczenia Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych z dnia [...] stycznia 1949 r. w części orzekającej o przejściu na rzecz Państwa nieruchomości składającej się z budynku wraz z parkiem, położonej w T. przy ul. [...] o powierzchni [...] ha, stanowiącej wówczas własność J. O.. Skarżący pismem z dnia 25 kwietnia 2008 r. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Do chwili obecnej Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi nie wydał decyzji i nie rozpoznał wniosku, mimo przedłożenia przez stronę dodatkowych dowodów, które powinny organowi ułatwić rozpoznanie sprawy i ją przyspieszyć. Wobec powyższego pismem z dnia 3 kwietnia 2009 r. złożył zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie. Do chwili obecnej Minister nie rozpoznał sprawy, czym zdaniem skarżącego naruszył przepisy art. 7, art. 8, art. 12 oraz art. 35 § 1 i § 3 Kpa. W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o oddalenie skargi wyjaśniając, iż postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2009 r. - w związku z koniecznością wykonania dokumentacji geodezyjno-prawnej nieruchomości będących przedmiotem postępowania - przedłużył do dnia 30 czerwca 2009 r. termin rozpatrzenia złożonych przez P., Starostę [...]., J. O. oraz T. O., działającego przez pełnomocnika J. O. wniosków o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] kwietnia 2008 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności orzeczenia Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych z dnia [...] stycznia 1949 r, (nr [...]) uznającego, że przejęciu na rzecz Państwa dekretu z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej podlegają wszystkie nieruchomości położone w granicach miast T., stanowiące własność J. O.. Zdaniem organu oznacza to, że nie pozostaje on w bezczynności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga J. O. zasługuje na uwzględnienie. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu albo nie podjął stosownej czynności. Dotyczy to zarówno sytuacji, gdy decyzja lub postanowienie nie zostały podjęte w pierwszej instancji, jak i przypadku gdy w obowiązującym terminie nie zostały one wydane przez organ drugiej instancji jeżeli w odniesieniu do danej decyzji lub postanowienia istnieje możliwość uruchomienia toku instancji. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt (decyzja, postanowienie, inny akt) nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich podjęciu lub dokonaniu, czy też wiąże się z przeświadczeniem organu, że stosowny akt lub czynność w ogóle nie powinna zostać dokonana, (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska w: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi -komentarz", Lexis Nexis 2008 r., s. 97). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, Sąd doszedł do przekonania, iż Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi pozostaje w stanie bezczynności, albowiem pomimo przedłużenia do dnia 30 czerwca 2009 r. postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2009 r, znak: [...] terminu do rozpatrzenia wniosków P., Starosty [...], J. O. oraz T. O., działającego przez pełnomocnika J. O. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ww. decyzją Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] kwietnia 2008 r., znak: [...], przekroczył termin wskazany w postanowieniu i nie rozpoznał ww. wniosku skarżącego J. O.. Wyrokiem z dnia 1 października 2004r. sygn. akt IV SA 5082/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] listopada 2003 r. oraz poprzedzającą ją decyzję tego samego organu z dnia [...] maja 2003 r., mocą których Minister odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności orzeczenia Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych z dnia [...] stycznia 1949 r. Następnie na skutek skargi J. O. na bezczynność organu, wyrokiem z dnia 12 listopada 2007 r., sygn. akt IV SAB/Wa 142/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi do rozpoznania wniosku J. O. o stwierdzenie nieważności orzeczenia Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych z dnia [...] stycznia 1949 roku w terminie 2 miesięcy od dnia otrzymania odpisu prawomocnego orzeczenia wraz z aktami administracyjnymi. Wprawdzie w dniu [...] kwietnia 2008 r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi po rozpoznaniu wniosku J. O. wydał decyzję w przedmiocie stwierdzenia nieważności orzeczenia Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych z dnia [...] stycznia 1949 r., (nr [...]), jednak nie rozpoznał wniosku skarżącego o ponowne rozpoznanie sprawy zakończonej ww. decyzją. Należy zauważyć, że terminy załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym określają przepisy art. 35 k.p.a. i przekroczenie tych terminów lub przedłużonych w związku z postanowieniami art. 36 k.p.a. oznacza stan bezczynności organu zaskarżalnej do sądu administracyjnego. Tym samym, zdaniem Sądu skarga J. O. jest w pełni zasadna i wobec powyższego stosownie do treści art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) - zgodnie z którym Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa - zobowiązał Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi do rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia 25 kwietnia 2008 r. w terminie 2 miesięcy od dnia otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi sprawy. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a