IV SAB/Wa 81/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu w dniu 5 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K. na bezczynność Marszałka Województwa [...] w przedmiocie uzgodnienia granic parku krajobrazowego postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 30 kwietnia 2012 r. B. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Marszałka Województwa [...] w przedmiocie uzgodnienia z Radą W. w trybie art. 16 ust. 4 ustawy o ochronie przyrody granicy [...] Parku Krajobrazowego w odniesieniu do granicy jej działek, oznaczonych numerami ew. [...], [...], [...] w W.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "p. p. s. a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w sprawach dotyczących niewydania decyzji administracyjnych; postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty; postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; innych niż wymienione aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; a także pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach. Aby możliwa była ocena przez Sąd bezczynności danego organu administracji publicznej należy najpierw ustalić, czy organ ten jest właściwy do podjęcia czynności lub wydania orzeczenia żądanego przez stronę. Ocena ta może być więc dokonana jedynie wtedy, gdy przepisy prawa materialnego nakładają na dany organ administracji publicznej obowiązek podjęcia działania w przepisanej prawem formie, zgodnie z jego właściwością rzeczową i miejscową. W niniejszej sprawie skarżąca żąda od Marszałka Województwa [...] dokonania uzgodnienia, które nie należy do jego właściwości. Zgodnie z art. 16 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (t. j. z 2009 r. nr 151, poz. 1220 ze zm.) projekt uchwały sejmiku województwa w sprawie zmiany granic parku krajobrazowego wymaga uzgodnienia z właściwą miejscowo radą gminy. Mowa jest więc wyraźnie nie o marszałku województwa, lecz o sejmiku województwa jako organie właściwym w sprawie zmiany granic parku krajobrazowego. Zdaniem Sądu pod pojęciem "zmiany granic" należy rozumieć również ich ustalenie w sytuacji utraty mocy przepisów ustalających ich przebieg, co nastąpiło w wyniku uprawomocnienia się wyroku WSA w Warszawie z dnia 24 czerwca 2009 r. w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 285/09, stwierdzającego nieważność rozporządzenia Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r. w sprawie [...] Parku Krajobrazowego im. C. L. w części dotyczącej opisu granic tego parku w punkcie 1 podpunkt 30 i 31 załącznika. Organem administracji publicznej właściwym do podjęcia stosownej czynności, po wydaniu przez Sąd powyższego wyroku z dnia 24 czerwca 2009 r., jest więc Sejmik Województwa [...], a nie Marszałek Województwa [...]. Sejmik Województwa [...] w świetle art. 16 ust. 1 i art. 43 ust. 1 i 46 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U. z 2001 r. nr 142, poz. 1590 ze zm.) jest odrębnym w stosunku do marszałka województwa organem wykonującym funkcje w zakresie władzy publicznej. Wobec tego stwierdzić należy, że skarga na bezczynność Marszałka Województwa, z uwagi na ogólny brak kompetencji tego organu do zmiany (ustalenia) granic parku krajobrazowego, podlega odrzuceniu. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 58 § 3 p. p. s. a. orzeczono, jak w sentencji.