IV SAB/Wa 82/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Falkiewicz – Kluj po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.K. na bezczynność Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] w przedmiocie przeprowadzenia kontroli gospodarowania wodami postanawia: odrzucić skargę H.K. (dalej: "skarżący") pismem z dnia 15 września 2015 r. wniósł skargę na bezczynność Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] dotyczącą przeprowadzonej kontroli gospodarowania wodami obiektu stawowego "[...]" w miejscowości [...], gm. [...]. Podniósł, m. in., że po dokonaniu kontroli w dniu [...] marca 2015 r. przez inspektorów Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] w dniu 22 kwietnia 2015 r., nie otrzymał jakiejkolwiek odpowiedzi. W związku z prowadzoną kontrolą wniósł o stwierdzenie bezczynności i przewlekłości prowadzonego postępowania oraz wydanie decyzji w sprawie kontrolowanego obiektu "[...]". W odpowiedzi na skargę Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] wniósł o jej oddalenie jako bezprzedmiotowej. W odpowiedzi na skargę podniesiono m. in., że pismem z dnia 12 grudnia 2013 r. skarżący zwrócił się o dokonanie kontroli gospodarowania wodami w obiekcie stawowym [...] w miejscowości [...]. W dniu [...] marca 2015 r. Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] przeprowadził kontrolę gospodarowania wodami. W dniu 27 lipca 2015 r. skarżący został poinformowany o sposobie załatwienia sprawy oraz o ewentualnych środkach jakie winien podjąć w przedmiotowej sprawie. Organ podniósł, że w przypadku kontroli gospodarowania wodami przewidzianej w art. 156 i nast. ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2015 r. poz. 469 ze zm.), nie mają zastosowania przepisy Kpa dotyczące terminów załatwienia sprawy. Nie istnieje przepis prawa określający termin przeprowadzenia kontroli i określający termin do wydania zarządzenia pokontrolnego. Organ podniósł, że zgodnie z treścią art. 160 ustawy Prawo wodne na podstawie ustaleń kontroli Prezes Krajowego zarządu lub dyrektor regionalnego zarządu może wydać kontrolowanemu zarządzenie pokontrolne lub wystąpić do właściwego organu o wszczęcie postępowania administracyjnego przewidzianego przepisami ustawy. Brzmienie tego przepisu wskazuje, że instytucja przewidziana przez powołany przepis jest uprawnieniem organu i podlega ocenie w granicach uznania administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) dalej zwanej p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Jak wynika ze wskazanych powyżej przepisów, skarga na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy administracji przysługuje w sprawach, w których wydawane są decyzje i niektóre postanowienia (art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a.) oraz w sprawach, w których mogą być wydawane inne akty lub podejmowane czynności z zakresu administracji publicznej (pkt 4), jak również pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego (pkt 4a). W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] dotycząca kontroli gospodarowania wodami obiektu stawowego "[...]" w miejscowości [...]. W ocenie Sądu co do zasady skarga na bezczynność w zakresie postępowania dotyczącego kontroli gospodarowania wodami jest dopuszczalna, bowiem wydane w wyniku takiej kontroli zarządzenie pokontrolne stanowi akt lub czynność, którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a, a zatem podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 maja 2014 r., sygn. akt II OSK 2893/12). Jak wynika z akt sprawy skarżący pismem z dnia 12 grudnia 2013 r. zwrócił się o dokonanie kontroli ww. obiektu, w związku z zalewaniem jego nieruchomości. Kontrola taka został dokonana na podstawie art. 156 ust. 1 pkt 4 i 5, art. 157 ust. 1 i 2 ustawy - Prawo wodne. Przepisy te stanowią, że kontrola gospodarstwa wodami dotyczy przestrzegania warunków ustalonych w decyzjach wydanych na podstawie ustawy oraz utrzymania wód oraz urządzeń wodnych. W art. 157 wskazano organy właściwe do wykonania kontroli oraz ich uprawnienia. Stosownie do treści art. 159 ust. 1 z czynności kontrolnych inspektor sporządza protokół, którego jeden egzemplarz doręcza kontrolowanemu zakładowi. Jak stanowi art. 160 ust. 1 na podstawie ustaleń kontroli Prezes Krajowego Zarządu lub dyrektor regionalnego zarządu może: 1) wydać kontrolowanemu zarządzenie pokontrolne; 2) wystąpić do właściwego organu o wszczęcie postępowania administracyjnego przewidzianego przepisami ustawy. Organy te mogą wystąpić z wnioskiem o przeprowadzenie postępowania służbowego lub innego przewidzianego prawem postepowania przeciwko osobom winnym dopuszczenia do uchybień i powiadomienie, w określonym terminie, o wynikach tego postępowania i podjętych działaniach. W ocenie Sądu z brzmienia powyższych przepisów wynika, że stronami postępowania kontrolnego jest organ oraz podmiot kontrolowany. W rozpatrywanej sprawie skarżący nie jest podmiotem kontrolowanym. Jak wynika z akt sprawy, w tym z protokołu kontroli nr [...] z dnia [...] marca 2015 r. Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] przeprowadził kontrolę w Gospodarstwie Rybackim "[...]". W ocenie Sądu w takiej sytuacji skarżący H.K., który twierdzi, że nieprawidłowa działalność ww. podmiotu spowodowała podtapianie jego nieruchomości, może posiadać w niniejszym postępowaniu co najwyżej interes faktyczny, nie ma natomiast interesu prawnego. Z tego tez względu nie posiada legitymacji skargowej w niniejszej sprawie. Biorąc pod uwagę powyższe należało stwierdzić, że skarga jako wniesiona przez osobę nieposiadającą interesu prawnego w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna, co skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dlatego orzeczono jak w sentencji postanowienia.