IV SAB/Wa 84/06

PostanowienieWSA w Warszawie2006-06-13

Skład orzekający: Małgorzata Małaszewska-Litwiniec

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w przedmiocie "przyznania lokalu zameldowania, pracy i prawa łaski" mieści się w zakresie kognicji sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna tylko w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 P.p.s.a. Sprawa dotycząca "przyznania lokalu zameldowania, pracy i prawa łaski" przez Prezydenta RP nie mieści się w tych kategoriach, co skutkuje niedopuszczalnością skargi i jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.
Stan faktyczny
Skarżący M. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w przedmiocie "przyznania lokalu zameldowania, pracy i prawa łaski". Sąd uznał, że przedmiot skargi nie mieści się w dyspozycji przepisów P.p.s.a. dotyczących kognicji sądów administracyjnych w sprawach bezczynności organów.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Małgorzata Małaszewska- Litwiniec po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2006r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na bezczynność Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej postanawia: - odrzucić skargę. Skarżący M. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w przedmiocie "przyznania lokalu zameldowania, pracy i prawa łaski". Stosownie do treści art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej: P.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Zgodnie natomiast z art. 3 § 2 ustawy P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Mając na uwadze treść powołanego przepisu należy uznać, że przedmiot niniejszej skargi nie mieści się w jego dyspozycji. Prowadzi to do stwierdzenia, że skarga do sądu administracyjnego w sprawie niniejszej jest niedopuszczalna i stosownie do treści art. 58 § 1 pkt. 6 cytowanej wyżej ustawy podlega odrzuceniu przez sąd. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło