IV SAB/Wa 84/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Aneta Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. P. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie wydania decyzji postanawia: odrzucić skargę. S. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie wydania decyzji. Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 złotych w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało mu doręczone w dniu 23 lutego 2015 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 19 akt sądowych). Sąd zważył, co następuje: Skarga na akt organu administracji publicznej składana do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna spełniać określone w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [(Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.) – dalej w skrócie: P.p.s.a.], wymogi formalne, a także odpowiadać wymogom dotyczącym opłaty sądowej. Zgodnie z art. 230 § 1 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wysokość wpisu określa Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Stosownie do § 2 ust. 1 pkt 6 tego rozporządzenia wpis stały bez względu na przedmiot wynosi w sprawach skarg na bezczynność organów administracji publicznej 100 złotych. Zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której mimo wezwania nie uiszczono należnego wpisu w wyznaczonym wezwaniem terminie, podlega odrzuceniu. Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu przez skarżącego S. P. upłynął w dniu 2 marca 2015 r. Z danych zawartych w rejestrze opłat sądowych wynika, że wpis od skargi nie został uiszczony do dnia 11 marca 2015 r. (k. 21 akt sądowych). W związku z tym skarga podlega odrzuceniu ze względu na brak spełnienia wymogów dotyczących opłat sądowych. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.