IV SAB/Wa 85/06

WyrokWSA w Warszawie2006-08-29

Skład orzekający: sędzia WSA Jarosław Stopczyński, sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, asesor WSA Aneta Opyrchał

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi dopuścił się bezczynności w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczących scalenia gruntów wsi W.?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest zasadna, gdy organ nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub nie zakończy postępowania wydaniem decyzji w prawnie ustalonym terminie. W sytuacji, gdy organ nie załatwił sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a. ani nie dopełnił czynności unormowanych w art. 36 K.p.a., sąd zobowiązuje organ do rozpatrzenia wniosku w określonym terminie.
Stan faktyczny
T. D. złożył skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie nierozpoznania wniosku z dnia 26 stycznia 2004 r. o stwierdzenie nieważności decyzji dotyczących scalenia gruntów wsi W. Skarżący podniósł, że dwumiesięczny termin do załatwienia sprawy upłynął w marcu 2004 r., a do dnia wniesienia skargi organ nie podjął żadnych działań. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi w odpowiedzi na skargę wyjaśnił, że podjął w sprawie decyzję.
Rozstrzygnięcie
Zobowiązano Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi do rozpatrzenia wniosku T. D. z dnia 26 stycznia 2004 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 1979 r. w sprawie podjęcia postępowania scaleniowego wsi W. i decyzji z dnia [...] września 1980 r. w sprawie zatwierdzenia projektu scalenia wsi W. w terminie jednego miesiąca od dnia otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Stopczyński, Sędziowie sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, asesor WSA Aneta Opyrchał (spr.), Protokolant Dominik Nowak, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 29 sierpnia 2006 r. sprawy ze skargi T. D. na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji zobowiązuje Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi do rozpatrzenia wniosku T. D. z dnia 26 stycznia 2004 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 1979 r. w sprawie podjęcia postępowania scaleniowego wsi W. i decyzji z dnia [...] września 1980 r. w sprawie zatwierdzenia projektu scalenia wsi W. - w terminie jednego miesiąca od dnia otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. T. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismem procesowym z dnia 1 marca 2006r. skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie nierozpoznania wniosku z dnia 26 stycznia 2004r. o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 1979r. w sprawie podjęcia postępowania scaleniowego gruntów wsi W. i decyzji z dnia [...] września 1980r. w sprawie zatwierdzenia projektu scalenia gruntów wsi W. W uzasadnieniu skargi podał, iż dwumiesięczny termin do załatwienia sprawy przez organ przewidziany w przepisie art. 35 § 2 K.p.a. upłynął w marcu 2004r. Do dnia dzisiejszego, pomimo ponagleń jego pełnomocnika, nie została wydana żadna decyzja, a nawet nie poinformowano pełnomocnika o nadaniu sprawie odpowiedniego numeru. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi - w odpowiedzi na skargę - wyjaśnił, iż w dniu [...] kwietnia 2006r. podjął w sprawie decyzję i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Z bezczynnością organu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - zwanej dalej: P.p.s.a (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt (decyzja, postanowienie, inny akt) nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich podjęciu lub dokonaniu (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, str. 86). Skarga na bezczynność może być wniesiona po upływie terminu przewidzianego do załatwienia sprawy. Stosownie do art. 35 § 3 K.p.a. załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić - nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania [...]. O każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (art. 36 K.p.a.). Bezspornym jest, iż postępowanie o stwierdzenie nieważności wnioskowanych decyzji w przedmiocie scalenia gruntów wsi W. wszczęto wnioskiem strony z 2004r. i dotychczas nie zostało zakończone. W sprawie brak również zawiadomienia strony o przyczynie zwłoki i wskazania terminu załatwienia sprawy. Twierdzenia organa, iż wydał decyzję nie znajdują oparcia w materiale sprawy. Decyzja, na którą powołuje się organ została wydana - w trybie postępowania wznowieniowego wszczętego na wniosek A. D. - po rozpatrzeniu odwołania ww strony od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2001r. odmawiającej uchylenia ostatecznej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 1980r. w sprawie zatwierdzenia projektu scalenia gruntów wsi W. Skarżącemu decyzji tej - jak wynika z rozdzielnika - nie doręczono. W świetle przedstawionego stanu sprawy, skoro organ administracji publicznej nie załatwił sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a., ani też nie dopełnił czynności unormowanych w art. 36 K.p.a., skargę należało uznać za uzasadnioną i stosownie do art. 149 P.p.s.a. orzec jak w sentencji. Wobec braku wniosku skarżącego o przyznanie poniesionych w sprawie kosztów postępowania nie orzeczono o ich zwrocie.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło