IV SAB/Wa 86/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi R. J. na bezczynność Prezydenta Miasta P. w przedmiocie wydania zaświadczenia o żądanej treści postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj. 1) zwolnić R. J. od kosztów sądowych, 2) ustanowić adwokata z urzędu, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. R. J. w dniu 26 kwietnia 2011 r. złożył na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie zainicjowanej jego skargą na bezczynność Prezydenta Miasta P. w przedmiocie wydania zaświadczenia o żądanej przez skarżącego treści. W piśmie procesowym z dnia 27 czerwca 2011 r. skarżący rozszerzył zakres swojego wniosku wnosząc dodatkowo o przyznanie mu adwokata w niniejszej sprawie. Ze złożonego na urzędowym formularzu oświadczenia wynika, że wnioskodawca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Skarżący jest osobą bezrobotną, a jedynym jego dochodem w dniu złożenia przedmiotowego wniosku było stypendium socjalne w wysokości 450 zł oraz stypendium za wyniki w nauce w wysokości 240 zł. Z dochodów tych wnioskodawca opłacał wydatki w postaci opłaty za studia - 420 zł miesięcznie, podatku rolnego w wysokości 8,33 zł miesięcznie oraz opłaty za lokal o pow. 22 m2 w wysokości 205, 11 zł miesięcznie. W związku z obroną pracy magisterskiej wnioskodawca w ostatnim czasie poniósł dodatkowo koszt egzaminu magisterskiego w wysokości 400 zł oraz opłaty za wydanie dyplomu w wysokości 60 zł. Jak wynika z rubryki 7 formularza skarżący jest właścicielem działki o pow. 0,5321 ha oraz lokalu o pow. 22 m2. Poza tym nie posiada żadnego innego majątku, zgromadzonych środków finansowych, ani przedmiotów wartościowych. W piśmie z dnia 7 lipca 2011 r. skarżący oświadczył, iż nie wykonuje pracy dorywczej jak również nie posiada innych dochodów i oszczędności. Rozpoznając wniosek, stwierdzono, co następuje: Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest - stosownie do treści art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.), ponoszenie przez strony kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie. Oznacza to, iż podmiot wnoszący skargę powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania, zatem i liczyć się z koniecznością gromadzenia środków finansowych na ów cel. Należy mieć na uwadze, że instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych należy zaliczyć osoby bezrobotne, samotne, bez stałego źródła dochodu i majątku, a zatem pozbawione środków do życia bądź mające środki, ale bardzo ograniczone, wystarczające na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Analizując sytuację finansową wnioskodawcy uwidocznioną we wniosku z dnia 26 kwietnia 2011 r., piśmie z dnia 7 lipca 2011 r. oraz dokumentach źródłowych należy stwierdzić, że wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu zasługuje na uwzględnienie, bowiem w niniejszej sprawie zachodzą podstawy do przyznania prawa pomocy określone w art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Wnioskodawca jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku, co potwierdza zaświadczenie Miejskiego Urzędu Pracy w P. z dnia 26 kwietnia 2011 r. Jedynym dochodem skarżącego jest stypendium socjalne i za wyniki w nauce, w łącznej wysokości 690 zł. Należy jednak mieć na uwadze, iż nie jest to dochód stały, bowiem stypendium za wyniki w nauce zostało przyznane skarżącemu na okres od dnia 1 października 2010 r. do dnia 31 lipca 2011 r., natomiast stypendium socjalne skarżący uzyskiwał do czasu ukończenia studiów wyższych. Okolicznością potwierdzającą trudną sytuację finansową skarżącego jest również fakt, iż skarżący nie posiada wolnych środków finansowych, które mógłby przeznaczyć na pokrycie kosztów sądowych niniejszego postępowania. Wnioskujący o przyznanie prawa pomocy, który nie osiąga stałych dochodu, podstawowe potrzeby życiowe zaspokaja dzięki wparciu innych osób i instytucji, a przy tym nie posiada dostatecznych zasobów pieniężnych, nie może poczynić niezbędnych oszczędności do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania. W konsekwencji nie jest w stanie wygospodarować środków na pokrycie kosztów postępowania sądowego. Tak ukształtowana sytuacja materialna R. J. pozwala na stwierdzenie, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. Z tych względów na podstawie art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.