IV SAB/Wa 86/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska - Litwiniec po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] w przedmiocie przewlekłości postępowania postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata P. R. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych oraz kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu Pismem z dnia 22 grudnia 2011 r. J. S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] grudnia 2011 r. w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia żądanej treści. W piśmie tym zawarł również skargę na przewlekłość postępowania [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego. Skarga J. S. na przewlekłość postępowania została wyłączona z akt sprawy i zarejestrowana pod odrębną sygnaturą w repertorium IV SAB/Wa 86/12. W dniu 6 czerwca 2012 r. ustanowiony w ramach prawa pomocy pełnomocnik skarżącego cofnął skargę na przewlekłość postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 tekst jedn.), skarżący może cofnąć skargę, a cofnięciem tym Sąd jest związany, chyba że zmierza ono do obejścia prawa lub utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Po przeanalizowaniu akt sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne oraz skuteczne. Mając to na względzie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w związku z art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji. W pkt 2 sentencji orzeczono na podstawie art. 250 cyt. ustawy w związku z art. 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1348 ze zm.).