IV SAB/Wa 91/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. B. na bezczynność Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej K. B. cały uiszczony wpis sądowy w kwocie 100 (sto) złotych. Skarżąca K. B. - pismem z 1 czerwca 2011 r. - wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w przedmiocie rozpoznania zażalenia na postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z dnia [...] lipca 2010 r. o odmowie uzgodnienia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego i budynku gospodarczego na działce nr [...] obręb B., gmina B.. Skarżąca podniosła, iż pomimo, że zażalenie na w/w postanowienie organu I instancji wpłynęło do organu w dniu 23 sierpnia 2010 r. to Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska do dnia wniesienia skargi nie rozstrzygnął sprawy. W odpowiedzi na skargę Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska wniósł o umorzenie postępowania sądowego, informując jednocześnie, iż uwzględniając skargę wydał w dniu [...] czerwca 2011 r. żądaną decyzję, którą utrzymał w mocy postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z [...] lipca 2010 r. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej w skrócie: P.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia w administracyjnym toku instancji, w sprawie o bezczynność, należy rozumieć wyczerpanie trybu z art. 37 § 1 K.p.a. Na mocy ustawy z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2011 r. Nr 6, poz. 18), która weszła w życie z dniem 11 kwietnia 2011 r. powołany przepis otrzymał brzmienie, zgodnie z którym na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 K.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Oznacza to, że w każdym przypadku przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania konieczne jest uprzednie złożenie zażalenia do organu wyższego stopnia lub w przypadku braku takiego organu - wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Jak wynika z akt sprawy, skarżąca K. B. nie wyczerpała wskazanego w powyższym przepisie trybu, albowiem wniosła skargę na bezczynność Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie bez wyczerpania przysługującego jej środka zaskarżenia tj. wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Niezłożenie wezwania do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 37 § 1 K.p.a. czyni niedopuszczalną skargę do sądu administracyjnego wobec czego podlega ona odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy P.p.s.a.