IV SAB/Wa 92/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Sędzia WSA Krystyna Napiórkowska (spr.), Protokolant Dorota Kozub, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 września 2007 r. sprawy ze skargi B. J. na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy I. zobowiązuje Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi do rozpoznania wniosku B. J. z dnia 9 listopada 2001 roku o ponowne rozpoznanie sprawy w terminie jednego miesiąca od dnia otrzymania odpisu niniejszego, prawomocnego orzeczenia wraz z aktami sprawy, II. zasądza od Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na rzecz B. J. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia 4 maja 2007 r. B. J. wniósł, za pośrednictwem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność tego Ministra, polegającą na niewydaniu decyzji sprawie, prowadzonej przez piętnaście lat, dotyczącej przejęcia na rzecz Państwa nieruchomości fabrycznej w T., powiat L., której skarżący był współwłaścicielem. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że w dniu 24 stycznia 2007 r. wezwał Ministra do usunięcia naruszenia prawa, a mimo to, do chwili złożenia skargi nie otrzymał żadnej odpowiedzi. Przypomniał także, że Sąd już dwukrotnie uchylał decyzje Ministra Rolnictwa w tej sprawie. W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu przypomniano jak przebiegało postępowanie w sprawie, a po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 24 listopada 2005 r., którym uchylono decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] czerwca 2005 r., w celu ustalenia wszystkich stron postępowania, Ministerstwo wezwało pełnomocnika wnioskodawcy o przesłanie adresu do korespondencji jednego z uczestników postępowania. W związku z brakiem odpowiedzi na powyższe pismo w dniu 19 czerwca 2007 r. organ ponowił swoją prośbę. Jednocześnie pismem z dnia 19 czerwca 2007 r. Ministerstwo zwróciło się do Urzędu Gminy w T. o przesłanie dokumentów potwierdzających przekazanie działek należnych do tej gminy w użytkowanie wieczyste bądź zarząd. Ministerstwo zwróciło się również do Urzędu Wojewódzkiego w L. z prośbą o przesłanie informacji czy od dnia 15 marca 2005 r. nastąpiły zmiany w stanie prawnym nieruchomości. Powoduje to zdaniem organu, że podjęte zostały działania w celu ustalenia stron niniejszego postępowania jak również przeprowadzono czynności zmierzające do wyjaśnienia aktualnego stanu prawnego nieruchomości, w związku z tym, zdaniem Ministra, nie pozostaje on w bezczynności. Na rozprawie przed Sądem skarżący podniósł, że w sprawie nie zostało wydane żadne merytoryczne rozstrzygnięcie od chwili wyroku Sądu, ponadto wniósł o zwrot kosztów postępowania sądowego. Sygn. akt IV SAB/Wa 92/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4, a więc m.in. w przypadku bezczynności organu w wydaniu decyzji administracyjnej. Z bezczynnością organu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt (decyzja, postanowienie, inny akt) nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich podjęciu lub dokonaniu (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, str. 86). Skarga na bezczynność może być wniesiona po upływie terminu przewidzianego do załatwienia sprawy. Stosownie do art. 35 § 3 kpa załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić - nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. O każdym przypadku zaś niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (art. 36 kpa). W rozpoznawanej sprawie postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w L. z dnia [...] sierpnia 1950 r. utrzymującego w mocy rozstrzygnięcie Starosty Powiatowego w L. z dnia [...] maja 1950 r., który na podstawie art. 1 dekretu z dnia 27 lipca 1949 r. o przejęciu na własność Państwa nie pozostających w faktycznym władaniu właścicieli nieruchomości ziemskich położonych w niektórych powiatach województwa Sygn. akt IV SAB/Wa 92/07 białostockiego, lubelskiego, rzeszowskiego i krakowskiego (Dz.U. Nr 46 poz. 339) przejął na własność nieruchomość "C.", rozpoczęło się w maju 2001 r. i dotychczas nie zostało zakończone. Nie można jednak stwierdzić, iż od daty wszczęcia postępowania organ pozostaje w bezczynności, bowiem w sprawie zostały wydane decyzje, które jednak ze względu na naruszenia prawa zostały przez Sąd uchylone. W ocenie Sądu jednak od chwili ostatniego wyroku w sprawie (z dnia 24 listopada 2005 r.) organ nie podjął działania, które pozwoliłyby na załatwienie sprawy. Pisma wysłanego w dniu 30 maja 2005 r. do pełnomocnika strony nie można z pewnością uznać za przejaw działania organu w związku z wyrokiem Sądu, bowiem zostało ono wysłane przed wydaniem orzeczenia w sprawie. Należy także zauważyć, że organ podjął kolejne działania - zwracając się do Urzędu Gminy w T. i Urzędu Wojewódzkiego w L., w celu ustalenia stanu prawnego spornej nieruchomości dnia 19 czerwca 2007 r., a więc już po złożeniu przez B. J. skargi na bezczynność tego organu i po upływie ponad roku od daty otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi sprawy. Jak wynika bowiem ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy sygn. IV SA/Wa 1620/05, organ otrzymał w/w wyrok w dniu 3 marca 2006 r. W świetle przedstawionego stanu sprawy, skoro organ administracji publicznej nie załatwił sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa, ani też nie dopełnił czynności unormowanych w art. 36 kpa, skargę należało uznać za uzasadnioną i stosownie do art. 149 powołanej na wstępie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzec jak w sentencji. O zwrocie kosztów postępowania na rzecz skarżącego, orzeczono na podstawie art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.