IV SAB/Wa 97/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Sędziowie Sędzia WSA Aneta Dąbrowska, Sędzia WSA Tomasz Wykowski (spr.), Protokolant Marcin Lesner, po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2010 r. na rozprawie sprawy ze skargi E. K. i B. K. na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie : rozpoznania wniosku p o s t a n a w i a I. umorzyć postępowanie sądowe; II. zwrócić na rzecz skarżących E. K. i B. K. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. E. K. i B. K. pismem z dnia [...] kwietnia 2010 r. wnieśli skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Naczelnika Gminy w J. z dnia [...] lutego 1977 r. nr [...] orzekającej o przejęciu na własność Skarbu Państwa na podstawie art. 38 ustawy z dnia 14 lipca 1961 r. o gospodarce terenami w miastach i osiedlach (Dz. U. z 1969 r. Nr 22, poz. 159) nieruchomości rolnej o powierzchni 18,72 ha, położonej we wsi M. W odpowiedzi na skargę organ wskazał, iż w dniu [...] marca 2010 r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wystąpił do Prezesa Rady Ministrów z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu o właściwość jaki zaistniał pomiędzy nim a Wojewodą [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Gminy w J. z dnia [...] lutego 1977 r. W wyniku rozstrzygnięcia w dniu [...] kwietnia 2010 r. powyższego sporu Prezes Rady Ministrów orzekł, że organem właściwym do rozpatrzenia wniosku złożonego przez skarżących jest [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Z analizy przepisów zawartych w art. 35 - 37 kpa wynika, że organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności w każdym przypadku nie załatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa, jeżeli nie dopełnił czynności określonych w art. 36 lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych, a mających na celu usunięcie przeszkody do wydania decyzji. Jak wynika z informacji zawartych w odpowiedzi na skargę oraz ze znajdujących się w aktach dokumentów, po wniesieniu przez skarżących skargi na bezczynność w dniu 13 kwietnia 2010 r., Prezes Rady Ministrów w dniu [...] kwietnia 2010 r., po rozpatrzeniu wniosku Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi o rozstrzygnięcie negatywnego sporu o właściwość między Ministrem a Wojewodą [...] w sprawie stwierdzenia nieważności Naczelnika Gminy w J. z dnia [...] lutego 1977 r. orzekł, że organem właściwym do rozpatrzenia wniosku złożonego przez adw. A. J., pełnomocnika E. K. i B. K.o stwierdzenie nieważności decyzji Naczelnika Gminy w J. z dnia [...] lutego 1977 r. nr [...] o przejęciu na własność Skarbu Państwa nieruchomości rolnej, o powierzchni 18,72 ha, położonej we wsi M. jest Wojewoda [...]. Tym samym organem właściwym do wszczęcia postępowania oraz do rozpoznania przedmiotowego wniosku nie jest Minister a wskazany w akcie administracyjnym Prezesa Rady Ministrów Wojewoda. Biorąc powyższe pod uwagę zauważyć należy, że instytucja skargi na bezczynność organu ma na celu ochronę strony, poprzez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Uznając skargę na bezczynność organu za zasadną, Sąd zobowiązuje organ do wydania aktu w terminie przez siebie wskazanym - art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej P.p.s.a.). Sąd może orzec jedynie o obowiązku wydania decyzji w przedmiotowej sprawie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu rozstrzygnięcia, ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego (por. postanowienie NSA z 16 października 1996 r. sygn. II SAB/Wr 13/96 niepubl.). Skoro więc Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi w dniu wniesienia skargi pozostawał w bezczynności a następnie, w wyniku wydania przez Prezesa Rady Ministrów w dniu [...] kwietnia 2010 r. aktu administracyjnego rozstrzygającego negatywny spór o właściwość, nie został uznany za organ właściwy do załatwienia sprawy skarżących, to tym samym nie pozostaje już w zwłoce w jej załatwieniu. W związku z powyższym stwierdzić należy, że postępowanie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe i na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. podlega ono umorzeniu. O zwrocie skarżącym uiszczonego wpisu sądowego (pkt. 2 sentencji postanowienia) orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.